Aby rozpocząć referat na temat polityki zagranicznej oraz międzynarodowej na wstępie należy wyjaśnić definicję owych pojęć. W książce „Stosunki międzynarodowe” prof. Malendowski oraz prof. Mojsiewicz pojęcie polityki zagranicznej zdefiniowali w ujęciu podmiotowym oraz przedmiotowym. Autorzy uważają, że „Polityka zagraniczna traktowana jako zbiorczy wyraz postępowania państwa w stosunkach międzynarodowych, warunkowany zarówno obiektywnymi, jak i subiektywnymi czynnikami, to ujęcie z podmiotowego punktu widzenia” . Z przedmiotowego punktu widzenia polityka zagraniczna to „spojrzenie niejako na szeroki kompleks obejmujący wszystkie sfery stosunków państwa ze światem zewnętrznym, począwszy od klasycznych dziedzin bezpieczeństwa i wymiany gospodarczej, przez coraz to nowe formy więzi ekonomicznych, aż po szeroko rozumianą sferę zagadnień społecznych” . Radosław Zenderowski pojęcie polityki zagranicznej opisuje jako „Proces formułowania i urzeczywistniania interesów w stosunku do innych uczestników relacji międzynarodowych. Jest to zatem działanie danego podmiotu w stosunku do jego zagranicy, zakładając osiągnięcie pewnych celów przy użyciu odpowiednich środków i metod” . Po zapoznaniu się z pojęciem polityki zagranicznej należy wymienić głównej instrumenty polityki, które pozwalają państwom swobodnie działać na arenie międzynarodowej w celu realizacji swoich interesów oraz współpracy z innymi podmiotami stosunków międzynarodowych. Jednym z głównych instrumentów jest dyplomacja. Polityka zagraniczna oraz dyplomacja pomimo, że są ze sobą nierozerwalnie związane, nie są jednak jednoznaczne. Dyplomacja stanowi „taktykę, polegającą na wyszukiwaniu problemów, metod i środków najpełniejszej realizacji kierunków polityki zagranicznej państwa w danej sytuacji międzynarodowej” . Polityka zatem stanowi strategię, którą dyplomacja realizuje. E. Haliżak i R. Kuźniar wymieniają kilka instrumentów polityki zagranicznej: 1) Instrumenty polityczne, wszelkie kontakty pomiędzy oficjalnymi przedstawicielami państw oraz cała sfera stosunków dyplomatycznych. 2) Instrumenty gospodarcze, obejmujące zarówno znajdujące się w dyspozycji państw zasoby, jak i sposoby posługiwania się nimi w polityce zagranicznej. 3) Instrumenty wojskowe, wobec zakazu użycia siły w stosunkach międzynarodowych stosowane są w ostateczności, gdy zawiodą inne środki i metody, także w wymuszonej reakcji na nieprzyjazne poczynania innych państw. 4) Instrumenty psychospołeczne, polegające na wykorzystaniu takich atutów, jak kultura, nauka, informacja, atrakcyjność ideologii czy modelu społecznego w...