Terroryzm samobójczy należy do jednej z naj-okrutniejszych metod terrorystycznych, bowiem zmusza do samobójstwa członków organizacji terro-rystycznych. Można go zdefiniować, jako akt terrory-zmu, gdzie bezwzględnym warunkiem jego dokona-nia jest śmierć sprawcy. Patrząc przez pryzmat poli-tyki, można napisać, że jest to politycznie motywo-wany akt przemocy realizowany przez człowieka, który w pełni zdaje sobie sprawę ze swojego czynu, a także który z własnej woli, w pełni zdeterminowa-ny uśmierca się, starając się zlikwidować obrany cel. Misja zobowiązuje terrorystów do samobójstwa. Dlatego też pewne jest, że śmierć terrorysty nie jest tu przypadkiem, czy niepożądanymi konsekwencja-mi, ale że jest to z premedytacją zaplanowane. Moż-na przytoczyć wiele przykładów ataków, które mo-głyby zyskać miano samobójczych. Jednakże tylko te, gdzie realizator ataku jest w pełni świadomy, że jego śmierć jest konieczna do jego przeprowadze-nia, są nimi w rzeczywistości6. Postać terrorysty samobójcy W początkach istnienia terroryzmu samo-bójczego ocena terrorysty samobójcy była zupełnie inna niż obecnie. Uważano, że kimś takim powinien być tragiczny nieudacznik. Do tego przypisywano mu takie cechy, jak brak wykształcenia, samotność, poczucie odrzucenia przez społeczeństwo, życie poniżej jakichkolwiek norm socjalnych, a także mło-dy wiek i brak wizji życiowej. Pogląd ten został w dużej mierze obalony. Bowiem po nasileniu się ataków...