1945 – zwycięstwo czy klęska na ziemiach polskich Polacy, jako pierwsi stawili czoło armii nazistowskich Niemiec i byli w zwycięskiej koalicji, niestety polska wyszła z wojny, jako kraj niesuwerenny. Czy można powiedzieć, ze wygraliśmy? Zdania na ten temat są podzielone. Z jednej strony była to wygrana z nazistowskimi Niemcami, z drugiej jednak nasze granice zostały przesunięte oraz został nam narzucony ustrój polityczny naszych wschodnich sąsiadów. Zaczynając od planu „Burza”, który był planem opracowanym przez AK w 1943r, był realizowany od stycznia 1944 do stycznia 1945. („Burza” odrzucała wszelkie porozumienie z dowództwem radzieckim, akcja miała być demonstracją siły wobec Związku Radzieckiego). Żołnierze AK stwierdzili, ze nie mogą dopuścić by nasz kraj został wyzwolony przez Rosje, gdyż ZSRR może później czegoś w zamian oczekiwać. Jednym z pierwszych miast, gdzie wcielono te strategie w życie było Wilno. Ze względu na szybkie przemieszczanie się armii czerwonej, AK wkroczyła do akcji dobę wcześniej. Od sierpnia 1944 po wydaniu każdego to kolejnego dekretu przez PKWN, naród polski był coraz bardziej terroryzowany przez rządy komunistów, którym niewygodni byli wszyscy należący do organizacji niepodległościowych a w szczególności członkowie AK. Po wydaniu dekretu 31 sierpnia 1944 „o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną oraz zdrajców Narodu Polskiego” stal się on narzędziem, które dawało prawo skazywać AK-owców i ludzi należących do podziemia niepodległościowego z tych samych artykułów, co zbrodniarzy niemieckich. Często nawet w tych samych celach więziennych osadzano byłych esesmanów, gestapowców razem z żołnierzami AK i członkami organizacji konspiracyjnych. W PKWN od momentu jego powstania istniał Resort Bezpieczeństwa Publicznego, przekształcony 31 grudnia 1944 r. w Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Ważną rolę odgrywał w nim pion odpowiedzialny za zwalczanie „wroga wewnętrznego”. Za walkę z „wrogiem wewnętrznym” od 1 VIII 1944 r. odpowiadał Wydział Operacyjny (tzw. Kontrwywiad) Resortu Bezpieczeństwa Publicznego. 1 I 1945 r. PKWN przemianowano na Rząd Tymczasowy, a Resort Bezpieczeństwa Publicznego otrzymał status Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (potocznie nadal nazywany resortem). Wówczas też Kontrwywiad przekształcono w Departament I MBP, a w jego strukturze wydzielono odpowiedzialny za „walkę z reakcyjnym podziemiem” Wydział II (tzw. Wydział „A”). Pomiędzy lipcem a wrześniem 1944 r. sowiecki i polski aparat bezpieczeństwa koncentrował się na likwidacji „...