Przed napisaniem tej pracy długo się zastanawiałem nad tym, jakiemu narodowi ją poświęcić. Czy miał by to być cała ludności zamieszkująca np. terytorium Hiszpanii, Włoch, Rumunii czy tez innego państwa europejskiego, a może jego wybrana część grupa narodowa, mniejszość etniczna. Po przeczytaniu zgromadzonych materiałów pomyślałem, że pisanie na temat ludności zamieszkującej na terytorium wybranego państwa w dobie dzisiejszych procesów integracyjnych i globalizacyjnych, dużej swobody w migracji ludności pomiędzy państwami (szczególnie zamieszkującej tereny Unii Europejskiej), skracającemu się czasowi podróży może nie oddać indywidualnego charakteru i odmienności kulturowej. Dlaczego? Przykładem może być też komercjalizacja wielu zwyczajów i świąt, ich przenikanie a następnie asymilacja poza granicami tylko jednego państwa. Moje dalsze rozważania poszły na temat tożsamości europejskiej poszły w kierunku państw młodej demokracji, tych, które pod koniec lat 80 i na początku 90 wyrwały się z jarzma „Wielkiego Niedźwiedzia” z Moskwy. Jaki miało to wpływ na ich losy przez ostatnie lata, oraz porównanie gdzie te państwa były na początku swej demokratycznej drogi, a gdzie znajdują się dziś. Wziąłem pod uwagę państwa nadbałtyckie oraz Bałkany. Nie zajęło mi dużo czasu wybranie konkretnego państwa – Łotwy - niewielkiego kraju na północy kontynentu. Jednak jeszcze mniej czasu zabrała mi decyzja wybrania niewielkiej grupy ludności zamieszkującej cześć terytorium tego kraju, która będzie tematem tej pracy. Liwonie bo o nich mowa to najmniej liczna mniejszość narodowa dzisiejszej Łotwy. Dziś Liwów zalicza się do najmniej licznych battofińskiej grupy etnicznej Różne źródła podają odmienną liczbę osób wywodzących się od Liwonów. Są to liczby w przedziale od 250 ( osoby przyznające się do liwońskiego pochodzenia) do 2000. Jeszcze mniejsza jest ilość osób posługująca się językiem liwskim (wywodzącym się z języków rodziny ugrofińskiej), ale o tym w dalszej części pracy. Geneza – pochodzenie narodu Liwskiego Bezpośredni przodkowie obecnych Liwów żyli prawdopodobnie na wschodnich wybrzeżach Morza Bałtyckiego, nad Zatoką Ryską nie wcześniej niż 3000 lat p.n.e. Pierwsze plemiona bałtyckie, posługujące się językami indoeuropejskimi dotarły tutaj ok. 200 roku p.n.e., na wieki przed tym, jak Słowianie wypędzili ich na tereny nadmorskie z obszarów dzisiejszej Białorusi. Nazwa dzisiejszej krainy Liwlandia (łot Vidzeme - "Śródziemie"; czasami także "Liwonia" – ziemia Liwów) – jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży w jej środkowej i...