Werter to tytułowy bohater powieści epistolarnej „Cierpienia Młodego Wertera” autorstwa niemieckiego romantyka Jana Wolfganga Goethego. Powieść składa się z listów ułożonych chronologicznie , z których układa się historia nieszczęśliwej miłości. W listach zawarta jest relacja wydarzeń , w których uczestniczył bohater , a także analiza psychologiczna jego uczuć.

Werter to młody mężczyzna wywodzący się ze sfery mieszczańskiej. Jest to człowiek wykształcony, który bardzo dużo czyta. Werter jest nadmiernie wrażliwy, wręcz egzaltowany. Bohater potrafi kochać całym sercem, w swoim uczuciu jest szczery i oddany, jego uczucia są intensywne. Bardzo często snuje refleksję nad sensem życia oraz na temat otaczającego go świata.

Miłość w życiu Wertera pełni bardzo istotną rolę. To uczucie jest dla niego wartością nadrzędną, która nadaje sens jego egzystencji. Dla Wertera miłość jest źródłem szczęścia i radości , ale także siłą niszczącą, która prowadzi go do samozagłady. Mężczyzna idealizuję Lottę, przypisuję jej cechy anielskie, jest dla niego obiektem uwielbienia. Bohater zatraca się w miłości, jest przez nią wyobcowany, ponieważ to uczucie jest dla niego wszystkim i nic poza miłością go nie interesuję.

W życiu Wertera ważna jest również literatura. Mężczyzna patrzy na świat przez pryzmat poezji.

Między stanem psychicznym bohatera, a czytanymi przez niego lekturami istnieje paralelizm.

Kiedy jego życie uczuciowe kwitło czytał Homera, w szczególności Odyseję, zaś gdy miał zły nastrój do gustu przypadły mu pesymistyczne, melancholijne „Pieśni Osjana”. Jest to utwór, który wywodzi się z legend i podań ludowych , a świat w nim przedstawiony jest mroczny i tajemniczy. Literatura pozwala Werterowi oderwać się od rzeczywistości , rozwinąć wyobraźnie, a także pomaga w określeniu jego stanu psychicznego.

Werter bardzo dużo czasu spędza na łonie natury, jest on wrażliwy na jej piękno, podziwia najdrobniejsze jej szczegóły, zachwyca się każdym elementem otaczającej go przyrody. Natura skłania go do głębokich rozmyśleń i refleksji filozoficznych. Werter w przyrodzie szuka spokoju i ukojenia. Bohater otoczony zielenią czuje się dobrze , do szczęścia i poczucia wolności wystarcza mu jedynie kontaktu z naturą. Mężczyzna w naturze widzi istnienie Boga, dzięki bliskości z nią czuję się częścią ładu ustanowionego przez stwórcę.

Na podstawie całego utworu można dostrzec jeszcze wiele cech tytułowego bohatera. Werter jest zbuntowany przeciw podziałom społecznym, doznaje upokorzenia ze strony arystokracji, kiedy on jako mieszczanin zostaje wyproszony z przyjęcia u hrabiego, ta zniewaga jest źródłem cierpienia bohatera. Werter jest człowiekiem wrażliwym i niezwykle uczuciowym, przez swoją nadmierną uczuciowość odczuwa wiele bólu i cierpienia. Mężczyzna bardzo lubi dzieci, darzy je ogromną czułością, widzi w nich ideał niewinności i czystości, zazdrości im beztroskiego życia. Werter bardzo łatwo nawiązuję kontakty z ludźmi, bardzo chętnie pomaga osobą potrzebującym, wśród wiejskiej społeczności poszukuje bratniej duszy. Bohater jest słaby psychicznie, nie potrafi poradzić sobie ze swoimi emocjami. Werter nie widzi sensu życia , cierpi totalnie , odczuwa ból istnienia. Wiele czynników w tym nieszczęśliwa miłość, poczucie bezsensu egzystencji oraz nie radzenie sobie z emocjami doprowadziło go do popełnienia samobójstwa.

Werter jest człowiekiem nieszczęśliwym, wiele czynników wpłynęło na jego cierpienie. Bohater postrzega świat przez pryzmat uczuć , to go czyni człowiekiem wyjątkowym, który ma specyficzne podejście do życia, ale takie postrzeganie świata jest również przyczyną jego bólu i cierpienia.