Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 roku w Warszawie, zmarł ok. 6 sierpnia 1942 roku w komorze gazowej obozu zagłady w Treblince wraz z 200 podopiecznymi dziećmi Domu Sierot. Pochodził z żydowskiej rodziny, jego ojciec był adwokatem. Po śmierci ojca w wieku ok. 17 lat udzielał korepetycji by pomóc w utrzymaniu rodziny. W 1898 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Cesarskiego w Warszawie. W roku 1905 otrzymał dyplom lekarza i pracował jako pediatra w Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów. Już wtedy działał społecznie. Leczył ubogich ludzi od których nigdy nie brał wynagrodzenia. Był niezwykle wrażliwy na krzywdę społeczną, szczególnie gdy dotyczyła dzieci z najuboższych środowisk. W 1907 roku doszkalał swoje umiejętności i wiedzę w Berlinie, uczestniczył w wykładach, które sam opłacał i odbywał praktykę w klinikach dziecięcych. W 1911 podjął decyzję, o niezakładaniu rodziny. Przychylał się do poglądu o nieposiadaniu tzw. prywatnych dzieci. Napisał kiedyś o sobie „Jestem człowiekiem samotnej drogi, indywidualnych decyzji i czynów (choć sam nazywał się ojcem 200 dzieci). Pomiędzy 1914-1918 był młodszym ordynatorem szpitala dywizyjnego na froncie ukraińskim. Następnie został odwołany do pracy lekarskiej w przytułkach dla dzieci ukraińskich pod Kijowem. Pracował – na krótko – dla domu wychowawczego dla chłopców polskich w Kijowie, który prowadziła Maryna Rogowska-Falska. W 1918 Korczak wrócił do Warszawy i czasowo pełnił służbę lekarza w szpitalu epidemicznym w Łodzi i na Kamionku pod Warszawą. DOM SIEROT W 1906 roku postanowiono zbudować dom dla dzieci przy ulicy Krochmalnej 92 przez Towarzystwo Pomocy dla Sierot. W skład komisji budowlanej wchodził m.in. Janusz Korczak. 7 października 1912 roku Janusz Korczak jako dyrektor Domu Sierot oraz Stefania Wilczyńska - naczelna wychowawczyni, wprowadzili pierwszych wychowanków - 85 dzieci żydowskich. W piwnicy znajdowały się: kuchnia, pralnia, kotłownia, szatnie dla dzieci, rozbieralnia i pokój kąpielowy. Na parterze była sala rekreacyjna pełniąca także funkcję jadalni, klasy do odrabiania lekcji oraz kancelaria. W maleńkim pokoiku mieścił się sklepik. Dom początkowo znajdował się na ulicy Krochmalnej 92. Na pierwszym piętrze mieszkali bursiści, drugie piętro zajmowały dwie ogromne sypialnie (chłopców i dziewcząt). Obok sypialni dziewczynek był pokój Stefanii Wilczyńskiej oraz izolatka dla chorych. Na poddaszu znajdował się pokój Korczaka. W 1940 roku Niemcy utworzyli Getto warszawskie, w związku z tym Korczak wraz z dziećmi musiał przenieść się do...