IMPRESJONIZM 1) Historia impresjonizmu Impresjonizm jest to nurt w sztuce, głównie w malarstwie, ale pojęcie to dotyczy również literatury. Powstał około 1870 roku i trwał do początków wieku XX. Pojawił się we Francji, a jego rodowód jest związany z opozycją młodych malarzy wobec realizmu i akademizmu, które wówczas oficjalnie panowały w sztuce. Genezę nazwy można tłumaczyć dwojako: od słowa impresja, czyli wrażenie – malarze impresjoniści starali się bowiem uchwycić ulotną grę światła i kolorów; nazwę nurtu łączy się jednak zazwyczaj ze słynnym płótnem Moneta Wschód słońca. Impresja. 2) Cechy techniki Zasadnicze nowatorstwo impresjonistów polega na tym, ze dążyli oni do oddania w obrazie chwilowego wrażenia, powstałego w zetknięciu z rzeczywistością. Posługiwali się krótkimi pociągnięciami pędzla, rozszczepiając barwna plamę na drobne plamki, co pozwalało osiągnąć efekt wibracji światła (dywizjonizm). Dla impresjonisty głównym tematem było światło, a postać, budynek lub pejzaż, stawały się jedynie pretekstem do wydobycia różnych rodzajów oświetlenia. Dla techniki impresjonistycznej wielkie znaczenie miała fascynacja sztuką japońską, a zwłaszcza drzeworytami. Impresjoniści zachwycali się swobodą kompozycji, perspektywą, ostrymi, czystymi barwami i brakiem zbytecznych szczegółów. 3) Sylwetki wybitnych malarzy: Édoard Manet – wykorzystywał technikę realistów, ale był niezwykle popularny wśród impresjonistów, choć nigdy nie należał do ich grupy. Malował w plenerze, swobodnie i spontanicznie. Claude Monet – z upodobaniem uprawiał malarstwo plenerowe. Kochał otwarte przestrzenie, słoneczne pejzaże, starał się uchwycić zmiany oświetlenia i różnorodną kolorystykę portretowanych przedmiotów. Był nazywany „najbardziej impresjonistycznym z impresjonistów.” Auguste Renoir – brał udział w wielu wystawach impresjonistów, jego ulubionym tematem było życie Paryża, scenki rodzajowe. Stosując refleksy i cienie, otrzymywał ruch postaci w tle. Uprawiał tez malarstwo portretowe. Cierpiąc na reumatyzm, w późnym wieku malował, przywiązując pędzel do rąk. Edgar Degas – mistrz precyzyjnego rysunku, kończył swoje obrazy w pracowni, był urzeczony fotografią. Malował teatr, balet, i sylwetki tancerek, często w ruchu. Camille Pissarro – malował przyrodę, na przykład las. Rozjaśnił paletę, rezygnując z czerni i brązów. Był mistrzem kompozycji, nazywano go ojcem ruchu impresjonistycznego. 4) Impresjonizm w Polsce Impresjonizm dotarł do nas z pewnym opóźnieniem i podjęty został w środowisku warszawskim dopiero pod koniec XIX wieku. Przywiózł go z Paryża Józef Pankiewicz, autor na...