Chopin Fryderyk Franciszek, kompozytor i pianista polski, urodzony 1 marca 1810 (według oświadczeń samego artysty i jego rodziny) lub 22 lutego (według metryki chrztu, sporządzonej kilka tygodni po urodzeniu) we wsi Żelazowa Wola koło Sochaczewa, na Mazowszu. Syn Justyny z Krzyżanowskich i Mikołaja Chopina, nauczyciela pochodzącego z Lotaryngii. Od 1816 uczył się gry na fortepianie u W. Żywnego, od 1822 - kompozycji u J. Elsnera, w latach 1826-1829 studia w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie.

W 1829 przebywał w Wiedniu, gdzie poznał m.in. K. Czernego i T. Haslingera. W 1830 odbyły się koncerty Chopina w Teatrze

Podobna praca 80% Fryderyk Chopin

Narodowym w Warszawie (m.in. Koncert fortepianowy f-moll, Koncert fortepianowy e-moll i Fantazja na tematy polskie). W tymże roku udał się przez Pragę do Wiednia, stamtąd w 1831 wyjechał do Paryża. Na emigracji przebywał do końca życia, w Paryżu poznał m.in.: G. Rossiniego, L. Cherubiniego, H. Herza, F. Liszta, F. Hillera, F. Kalkbrennera, F. Mendelssohna, H. Berlioza, A. Mickiewicza, R. Schumanna, J.U. Niemcewicza, dawał publiczne koncerty oraz recitale w salonach arystokracji, zajmował się także pracą pedagogiczną (do jego uczniów należeli m.in.: M. Czartoryska, K. Mikuli, M. Kalergis).

W 1835 poznał pisarkę A. Dudevant (pseudonim George Sand), z którą łączyła go bliska znajomość do 1847. W 1838 przebywał na Majorce, komponując m.in. Preludia. W 1848 odbył się ostatni paryski koncert Chopina w Sali Pleyela, a także koncerty w Anglii i Szkocji. Artysta zmarł w Paryżu 17 października 1849, został pochowany na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.

Twórczość

Chopin tworzył niemal wyłącznie utwory przeznaczone na fortepian, instrument typowy dla okresu romantyzmu muzycznego. Geniusz polskiego kompozytora przejawił się w twórczym syntetyzowaniu elementów ówczesnej kultury muzycznej (styl brillant, polska muzyka ludowa) oraz wytyczeniu nowych dróg w twórczości fortepianowej poprzez nowatorstwo w dziedzinie harmoniki i techniki pianistycznej, a przede wszystkim w stworzeniu niepowtarzalnego stylu muzycznego.

Wśród wczesnych utworów Chopina ważne miejsce zajmują 2 koncerty fortepianowe, w których pomimo klasycznej formy i stosowania formuł modnego wówczas stylu brillant, widoczny jest indywidualny, romantyczny styl kompozytora. Wpływy stylu brillant występują także w walcach.

Mazurek f-moll op. 63 (1846)

Ważne miejsce w twórczości Chopina zajmują miniatury taneczne. Obok walców, są to głównie mazurki i polonezy, a także inne tańce o mniejszym znaczeniu (np. cossaises, bolero, tarantela). Nawiązując do gatunku wywodzącego się z końca XVIII w., kompozytor stworzył 57 mazurków będących miniaturowymi arcydziełami muzyki fortepianowej.