„ Żyć szczęśliwie, bracie Gallionie, wszyscy pragniemy, ale nie wszyscy potrafią zdać sobie jasno sprawę, na czym polega życie szczęśliwe.” Seneka „O życiu szczęśliwym” STOICYZM WPROWADZENIE Stoicyzm, jako kierunek filozoficzny zapoczątkowany został w III w. przed narodzeniem Chrystusa w Atenach przez Zenona, który urodził się w Kition na Cyprze 333-332 r. p. Chrystusem. Mając 22 lata z własnego wyboru przybył do Aten i tu założył swoją szkołę. Zmarł w 262 r.. W Atenach nawiązał kontakt z tymi myślicielami i działaczami, którzy wówczas tam działali z Kratesem i z cynikami. Od cyników, a tym samym chyba od Sokratesa przejął koncepcję filozofii, jako życia filozoficznego, wprowadzenie filozofii w życie. Jednak dla Sokratesa ważna była wiedza, zaś cynicy uznali wiedzę za niepotrzebną. pozostała czysta praktyka życiowa, Zenon spotkał w Atenach przedstawicieli Akademii Platońskiej (Ksenokratesa i Olemona), jednak nie przejął tego co dla Akademii było istotne, tzn. odkrycia ponad zmysłowego, metafizycznego aspektu rzeczywistości. Zenon zszedł na stanowisko konsekwentnego materializmu. Zaprzeczył istnieniu transcendentnych idei, bytów. Nie istnieje według niego ani Demiurg, ani inteligencja poruszająca światem. Wszystko o czym mówił Platon zostało zanegowane. Dusza jest cielesna i materialna. Także Bóg jest materialnym, jest wiecznym twórczym ogniem. Trzeba zaznaczyć, że u Zenona i Epikura można mówić o konsekwentnym i świadomym materializmie. Wielu badaczy filozofii w swych badaniach przyjmuje tezę, iż stoicyzm zapoczątkowany przez Zenona z Kitionu to najbardziej wpływowa doktryna antycznego świata Zachodniego przed przyjęciem chrześcijaństwa. Przez pięć stuleci filozofia stoicka ulegała licznym przemianom, dopiero do ostatecznej formy została doprowadzony przez Chryzypa. Po śmierci Aleksandra Macedońskiego kierunek ten rozprzestrzenił się na całą Grecję. Również w starożytnym Rzymie, stoicyzm był bardzo popularny i utożsamiany z filozofią za sprawą greckiego niewolnik Epikteta. Najbardziej znanymi stoikami rzymskimi byli Seneka, Epiktet i cesarz Marek Aureliusz. Stoicyzm stworzył kompletny system filozoficzny, który w teorii bytu był monistyczny (jednorodny), zasadniczo materialistyczny oraz deterministyczny, w teorii poznania skłaniał się ku empiryzmowi. Znany jest także ze swojej części etycznej. Filozofia stoików nawoływała do szukania ratunku w rozpadającym się świecie. Etyka stoicka, opiera się na zasadzie osiągania szczęścia przez wewnętrzną dyscyplinę moralną, sumienne spełnianie tych obowiązków, które spadają na nas naturalną koleją rzeczy, oraz...