Podstawy tworzenia narodowych systemów bezpieczeństwa Czech i Słowacji. 1) Czechy. Republika Czeska po zerwaniu z przeszłością Układu Warszawskiego i uzależnienia od nieistniejącego już Związku Radzieckiego podjęła się zasadniczej redefinicji i reorientacji swojej polityki bezpieczeństwa. Polityka państwa skoncentrowana była na ekonomii i gospodarce. To te dziedziny miały stanowić główny wyróżnik Czech na tle innych postkomunistycznych państw. Wzmocnienie orientacji prozachodniej manifestowało stanowisko ministra obrony A. Baudysza, który w styczniu 1993 r. stwierdził, że Czesi opowiadają się za samodzielną drogą do Sojuszu Północnoatlantyckiego. Zmiana tej polityki nastąpiła po wyborach parlamentarnych w czerwcu 1996 r. Stało się jasne, że indywidualna droga Czech do struktur zachodnioeuropejskich nie zostanie zakończona sukcesem. Zachód, zamiast popierać starania Czechów, krytykował min. ich politykę zagraniczna i rozbicie dotychczasowych mechanizmów współpracy regionalnej. Czesi zaczęli stopniowo powracać do założeń swojej polityki z okresu federacji czechosłowackiej. Efektem takich działań stało się zaproszenie Czech, Polski i Węgier, podczas szczytu NATO w Madrycie 8 lipca 1997 r., do rozpoczęcia negocjacji o członkostwie w Sojuszu Północnoatlantyckim. Finałem zaś było przyjęcie do NATO w 1999 r. wszystkich trzech państw. Po rozwiązaniu Układu Warszawskiego i „rozwodzie państwowym” ze Słowakami, Czesi w ocenie zagrożeń dla swojego bezpieczeństwa narodowego wyszli z założenia, że wynikają one przede wszystkim z ogólnego podziału świata na bogatą Północ i biedne Południe. Na tej podstawie wyróżniono potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa Europy i Republiki Czeskiej, wśród których wymieniono: Niepewny i nieprzewidywalny rozwój sytuacji wewnętrznej w Rosji i utrzymywanie znacznej potęgi militarnej, Konflikty narodowościowe, religijne, etniczne, kulturowe oraz polityczne występujące i mogące się pojawiać na terenie Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej, Zagrożenia pozaeuropejskie, mające główne źródło w agresywnym islamizmie oraz różnicach pomiędzy społeczeństwami bogatymi i biednymi, Postępujący rozwój przestępczości zorganizowanej o charakterze międzynarodowym Inne zagrożenia dotyczyły destabilizacji wywołanej wymykaniem się problemów globalnych spod kontroli, występowaniem masowych migracji, terroryzmu, handlu narkotykami, wzrostu ilości broni nuklearnej, wzrastającego protekcjonizmu w stosunkach międzynarodowych, nacjonalizmu, populizmu i autorytarnych form sprawowania władzy. Wśród czynników mogących dodatkowo powodować destabilizację...