Książka • Psychologia organizacji i zarządzania O autorze • Jan F. Trelak Inne • Psychologia organizacji i zarządzania - spis treści Wymienia się trzy najważniejsze style kierowania: (1) Autokratyczny _ zakłada, że najważniejszy w strukturze grupy jest lider. Styl ten wiąże się często z określonymi cechami osobowości lidera grupy, czyli z tzw. osobowością autorytarną. Kierownik autokratyczny na ogół sam podejmuje decyzje za grupę jako całość i poszczególnych jej członków. Stosuje przy tym dużo kar, bez wyjaśniania motywów ich stosowania. Sam nie bierze udziału w pracach grupy, sprowadzając kontakt z nią tylko do formalnego dozorowania. Nie dopuszcza dyskutowania swoich poleceń, ani nie zasięga opinii na temat sposobów wykonania zadania. Z badań wynika, że ten styl w warunkach normalnych jest uciążliwy dla grupy i mało efektywny. Jednak w sytuacji zagrożenia zewnętrznego grupy (np. konkurencja) jest preferowany jako bardzo skuteczny. Styl ten bywa też nazywany restrykcyjnym, dyrektywnym, ustrukturalizowanym. Kierownicy zorientowani na styl autokratyczny cechuje autorytarna osobowość i dyrektywność zachowania. Warto te związki przeanalizować bardziej szczegółowo. E. Fromm (1993), prekursor w tej dziedzinie, uważa, że charakter autorytarny kształtuje się przede wszystkim u osób, które mają słabe ,,ego" i może być jedyną z dróg ucieczki od niepożądanej wolności. Osoby o charakterze autorytarnym mają skłonności sadomasochistyczne, co przejawia się w ich postawie wobec autorytetu. Ludzi tych cechuje jednocześnie chęć podporządkowania sobie innych (sadyzm) oraz skłonność do ulegania autorytetowi (masochizm). Taka konfiguracja postaw sadystycznych i masochistycznych zarazem rodzi konflikt ambiwalencji. Prace E. Fromma stanowiły zaledwie początek wielu publikacji i badań rozszerzających zarówno samo pojecie osobowości autorytarnej, jak i sposobów jej badania. Początkowo źródłem zainteresowania psychologów problematyką osobowości autorytarnej były próby zrozumienia faszyzmu. Badania zapoczątkowane przez psychologów niemieckich jeszcze w latach trzydziestych, uwieńczyło fundamentalne dzieło zatytułowane ,,Authoritarian Personality" (Adorno, Frenkel-Brunswik, Levison i Sanford, 1950). Od tego czasu wykonano na tym polu wiele badań, z których wnioski dotyczące źródeł autorytaryzmu zwracają uwagę na rolę takich czynników jak: _ sposób wychowania w rodzinie (atmosfera kontroli i surowej dyscypliny); _ tradycje panujące w społeczeństwie (można wyodrębnić kultury, w których przeważają tradycje hierarchiczne i takie, które kultywują tradycje równościowe (np. w Polsce...