Tytułową postacią powieści epistolarnej Johanna Wolfganga Goethego jest Werter. Jego cechy charakteru i usposobienia uczyniły z niego jedną z najważniejszych postaci w historii światowej literatury, i najważniejszym bohaterem epoki romantyzmu. Jest on buntującą się jednostką, która sprzeciwia się panującym zasadom i normom. Werter pochodził z rodzimy mieszczańskiej, co było dla niego jednym z powodów ciągłych upokorzeń, bólu i cierpień. Dzieciństwo spędził w poczuciu zamknięcia na świat i prowincjonalnej ciasnoty intelektualnej. Marzył o szerszym, odleglejszym świecie, w którym mógłby realizować swoje marzenia. Otrzymał prawnicze wykształcenie, odbył też studia filozoficzne. Był zatem człowiekiem inteligentnym, wykształconym, a także uzdolnionym plastycznie. Bohater uwielbiał czytać książki. Gdy był szczęśliwy chętnie zagłębiał się w „Odysej” Homera. Gdy jego duszą targały ból i rozpacz rozczytywał się w mrocznych „Pieśniach Osjona”. Werter przyjechał do Wahlheim by uciec od skandalu związanego z jego romansem z siostrą Eleonory. Bohater uciekał w ten sposób przed odpowiedzialnością za popełnione czyny. Po przyjeździe na wieś Werter odnalazł wewnętrzny spokój dzięki kontakcie z przyrodą. Bohater czuł się szczęśliwy na łonie natury o czym pisał w liście do przyjaciela 10 maja: „Przytulony do ziemi, dziwuję się rozlicznym trawkom, czuję blisko serca rojowisko mnóstwa małych robaczków (…). Wówczas czuję żywo obecność Wszechmocnego, który stworzył nas na swój obraz i podobieństwo…” Bohater uważał, że człowiekowi do szczęścia wystarczy kontakt z przyrodą. Jego samego natura zbliżała do Boga – stwórcy świata. W nowym miejscu Werter chętnie nawiązywał kontakty z prostymi ludźmi, przy których mógł poczuć się dobroczyńcą i kimś wyżej postawionym w hierarchii społecznej. Bohater zdawał sobie sprawę z tego, że jest mądrzejszy od innych a prości ludzie nigdy mu nie dorównają. Do ludzi z wyższych sfer miał krytyczny stosunek, gardził nimi. Uważał, że są ludźmi sztucznymi i bezwartościowymi, krytykował ich stosunek do niższych warstw : „Ludzie z wyższych sfer trzymają się zawsze w pewnym chłodnym oddaleniu od prostego ludu, jakby się obawiali, że stracić coś mogą na zbliżeniu”. Równocześnie Werter akceptował klasowy podział społeczny, o czym pisał w liście 15 maja: „Wiem, że nie jesteśmy równi i równi być nie możemy”. Niezwykłą sympatią Werter darzył dzieci, które były dla niego symbolem niewinności, czystości oraz wrażliwości. 16 czerwca to dzień, w którym Werter po raz pierwszy spotkał Lotę, córkę komisarza Wahlheim, i od razu zauroczył się jej osobą. Mężczyzna...