Werter jest tytułową postacią jednego z utworów Goethego. Jego postać budzi sympatię wśród czytelników. Zasługuje na to swoim postępowaniem. Zaskarbia sobie sympatię głównie wśród płci żeńskiej. Młody bohater jest głosem pokolenia XIX wieku miotającego się pomiędzy klasycyzmem a romantyzmem. Werter jest typową postaciom romantyczną. Posiada wszystkie jej cechy. Werter jest lubiany przez ludzi, z którymi przebywa. Jest świadomy sympatii, jaką wzbudza wśród ludzi, o czym świadczą jego słowa skierowane w jednym z listów do przyjaciela „prostaczkowie miejscowi znają mnie już i lubią, zwłaszcza dzieci”. Te słowa wskazują również na jego pochodzenie. Był on mieszczaninem. Werter miał duszę artysty. Wraz z nią odziedziczył również typowe dla artysty cechy charakteru. Łatwo ulegał namiętnościom, lubił przebywać na łonie natury. Często można było go spotkać przechadzającego się lub siedzącego wśród drzew i zagłębionego w jednym z dzieł Homera czy też Osjana. Poddawał się nastrojom panującym w czytanych utworach „tylko kołysanka zda mi się, a znalazłem ich pod dostatkiem w moim Homerze. O jakże często do snu kołyszę wzburzoną krew”. Czuł się niezrozumiany przez ludzi dopóki nie poznał Lotty. Od pierwszej chwili poczuli, że istnieje między nimi niezwykła więź. Werter czuł, że może z nią mówić o wszystkim. Gdy przebywał w jej towarzystwie targały nim namiętności a jednocześnie czuł spokój ducha. Sympatię Lotty zjednał sobie swoim charakterem i poglądami. Jak przystało na bohatera doby romantyzmu jego sposób przeżywania miłości był porywający. Zdawało się, że kocha całym sobą, nie tylko sercem, ale i duszą. Świadczy o tym jego sposób mówienia o ukochanej „Jestże aniołem?- Nie, tym mianem zowie pierwszy lepszy swą uwielbianą! Nie jestem jednak w stanie uzmysłowić ci inaczej jej doskonałości i nie mogę wyjaśnić, dlaczego jest doskonałą”. Werter był indywidualistą. Większość rzeczy oceniał z romantycznego punktu widzenia. Wstawił się za oskarżonym o zbrodnię parobkiem, gdyż ujęła go historia nieszczęśliwej miłość skazanego do pracodawczyni. Swoją osobowością wzbudzał sympatię nie tylko kobiet, ale również osób starszych i dzieci. Świadczą o tym chociażby dobre stosunki, jakie utrzymywał z ojcem wybranki swego serca oraz z jej młodszym rodzeństwem. Często miewał zmienny nastrój zwłaszcza od chwili, gdy powrócił Albert. Początkowo darzył go przyjaźnią, ale wraz z biegiem czasu wszystko zaczęło się zmieniać i komplikować. Będąc szlachetnym człowiekiem i nie chcąc burzyć spokoju Lotty i Alberta wyjeżdża. Początkowo postanowił nie wrócić już w miejsce gdzie została jego...