Omów drogę Polski do integacji z Unią Europejską. Polska rozpoczęła proces zbliżania do Wspólnot Europejskich jeszcze w II połowie lat 80-tych. Efektem tego było nawiązanie stosunków dyplomatycznych z Europejską Wspólnotą Gospodarczą (EWG) we wrześniu 1988 roku. Polska uczyniła to jako pierwszy kraj komunistyczny. Rok później pierwszym ambasadorem akredytowanym w Brukseli został Jan Kułakowski . We wrześniu 1989 roku Polska podpisała z Europejską Wspólnotą Gospodarczą umowę w sprawie handlu i współpracy gospodarczej. W tym samym roku nasz kraj, podobnie jak Węgry, został objęty programem PHARE, w ramach którego najbardziej uprzemysłowione państwa świata skupione w Grupie G-7, przyznały bezzwrotną pomoc na restrukturyzację gospodarek tych państw. Koordynacją pomocy miała się zająć Komisja Wspólnot Europejskich. Transformacja ustrojowa i ekonomiczna, która dokonywała się w Polsce po roku 1989 umożliwiła pogłębianie procesu integracji. W 1990 roku państwa członkowskie Wspólnot stały się głównym partnerem handlowym dla Polski. Pojawiły się plany przystąpienia do Wspólnot Europejskich. Pierwszym krokiem w tym kierunku było złożenie w maju 1990 rokuwniosku o rozpoczęcie negocjacji dotyczących umowy o stowarzyszeniu ze Wspólnotami. Na czele ekipy negocjującej stanął Jacek Saryusz-Wolski. Polska jako kraj stowarzyszony z Unią Europejską 16 rudnia 1991 roku w Brukseli podpisano Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi oraz ich państwami członkowskimi. Stowarzyszenie nie dawało gwarancji wstąpienia do Wspólnot, ale Polska w preambule do tego dokumentu jednostronnie zadeklarowała, że jej celem dalekosiężnym jest pełne członkostwo w strukturach europejskich. Po zakończeniu długotrwałej procedury ratyfikacyjnej Układ Europejski wszedł w życie w lutym 1994 roku. Wcześniej zaczęła obowiązywać umowa przejściowa liberalizująca stopniowo handel między Polską a państwami członkowskimi. Układ europejski stwarzał ramy do dialogu politycznego, współpracy gospodarczej i kulturalnej oraz ustanawiał podstawy do pomocy finansowej i technicznej dla Polski. Przede wszystkim jednak układ stanowił pomost do dalszej integracji naszego państwa z Unią Europejską (powołaną do życia w 1993 roku na mocy traktatu z Maastricht). W czerwcu 1993 roku Rada Europejska podczas szczytu w Kopenhadze wyraziła wolę przyjęcia krajów stowarzyszonych do Unii Europejskiej i sformułowała kryteria, które musiały spełnić państwa Europy Środkowej i Wschodniej, aby stać się jej członkami. Kryteria kopenhaskie dotyczyły następujących kwestii: -...