Szanowna Komisjo! Temat mojej prezentacji brzmi: Scharakteryzuj bohatera tragicznego w literaturze wybranej epoki. Ja zdecydowałem się zaprezentować portret bohatera romantycznego, ponieważ był on zazwyczaj kreacją wewnętrznie rozdartą, skazaną na dokonywanie ważnych życiowych wyborów i w konsekwencji na przegraną. Przez to stawał się bohaterem tragicznym. Jednak, aby móc udowodnić, że tak jest naprawdę, należy wyjaśnić, co to jest tragizm i konflikt tragiczny.. Słownik języka polskiego podaje taką definicje tragizmu: „właściwość sytuacji konfliktowej (np. starcie dwóch racji moralnych) prowadzące do nieuniknionej klęski jednostkę wartościowszą, uczestniczącą w konflikcie." Czyli konflikt tragiczny to istnienie przeciwstawnych, równorzędnych racji, pomiędzy którymi nie sposób dokonać wyboru, a każde posunięcie bohatera zbliża go do katastrofy. Bohater tego konfliktu staje się jednocześnie postacią tragiczną. Romantyczny bohater tragiczny jest jednak ściśle związany z filozofią epoki, która tragizm postrzegała często jako wewnętrzne rozdarcie bohatera. Świetnym tego przykładem jest kreacja tytułowego bohatera powieści Goethego Cierpienia młodego Wertera. Poeta przedstawia Wertera jako człowieka obdarzonego talentem, wrażliwością i skłonnością do marzeń. Jest miłośnikiem poezji, z której wyniósł wzór miłości idealnej, pięknej. Kiedy poznał Lottę, od razu zauroczył się jej osobą. Bardzo idealizował ukochaną, dostrzegał tylko jej dobre cechy, uważał, że są pokrewnymi duszami, dwiema połówkami jabłka. Miłość jednak wpłynęło na zmianę jego osobowości. Potrafił rozmyślać tylko o miłości. Tak bardzo uzależnił się od obecności ukochanej, że budził się i zasypiał myśląc o niej. Miłość do Lotty sprawiała, że czuł się szczęśliwy. Tak bardzo zatracił się w uczuciu, że nie potrafił skupić się na niczym innym. Uwielbienie Lotty, które stało się sensem jego życia, zmieniło się po powrocie Alberta. Czysta, wyidealizowana miłość do kobiety, przerodziła się w obsesję, niszczącą psychikę młodzieńca. W jego sercu radosną euforię wyparło męczeństwo i samoudręczenie. Werter stał się zaborczy: Pisał do przyjaciela: "Czasami nie rozumiem wprost, jak może i śmie kochać ją inny, gdy to ja przecież kocham ją tak wyłącznie, szczerze i bezwzględnie, że nic innego nie znam, nie wiem i nie mam poza nią jedyną." Miłość, która do tej pory uwznioślała jego istnienie, przyniosła ze sobą cierpienie. Tragizm Wertera ujawnia się, kiedy uświadamia sobie, że jego uczucie do Lotty od początku było skazane na niepowodzenie. Zrozumiał, że szczęście się skończyło i powinien opuścić Lottę. Z...