Podstawowymi dokumentami określającymi zadania i strukturę SZ są przede wszystkim: Konstytucja Republiki Białoruś (z 1994 r. ze zmianami i uzupełnieniami z 1996 r.), Koncepcja bezpieczeństwa narodowego Republiki Białoruś; Doktryna wojskowa Republiki Białoruś; ustawy O obronie; O Siłach Zbrojnych; Układ o bezpieczeństwie zbiorowym państw uczestników–WNP; Koncepcja bezpieczeństwa zbiorowego państw uczestników–WNP. SZ są podstawą systemu bezpieczeństwa państwa i zapewniają jego samodzielność strategiczną, a w ramach sojuszniczych zobowiązań z Rosją sprzyjają utrzymaniu parytetu wojskowego i stabilności w regionie. Podporządkowane Prezydentowi, stanowią jeden ze znaczących czynników jego pozycji i władzy w państwie oraz w rozmowach z Rosją, w kwestiach zjednoczeniowych. SZ wypełniają zadania dotyczące organizowania zbrojnej obrony państwa wspólnie z innymi wojskami i formacjami zmilitaryzowanymi wchodzącymi do systemu obrony państwa. Białoruś rozpatruje możliwość użycia SZ i udział w konflikcie zbrojnym (wojnie) wyłącznie w celu odparcia napaści zbrojnej (agresji) i obrony swojej integralności terytorialnej. Wykorzystanie SZ do wykonywania zadań nie związanych z obroną państwa może mieć miejsce tylko w wypadku nieodzownej pomocy ludności oraz do jej obrony w sytuacjach nadzwyczajnych. Kierowanie SZ państwa zapewniają: prezydent, Rada Bezpieczeństwa, rada ministrów, ministerstwo obrony, sztab generalny, dowództwa rodzajów wojsk. Prezydent jest naczelnym dowódcą SZ i sprawuje ogólne kierownictwo nad przygotowaniem oraz użyciem wojskowej struktury państwa do zapewnienia bezpieczeństwa RB. Formuje i kieruje Radą Bezpieczeństwa, wyznacza na stanowiska i zwalnia z nich szefów resortów: obrony, spraw wewnętrznych, do sytuacji nadzwyczajnych; bezpieczeństwa, wojsk pogranicznych i ich zastępców, dowódcę wojsk wewnętrznych MSW, szefa wojsk kolejowych. Rada Bezpieczeństwa jest najwyższym kolegialnym organem koordynacyjno–politycznym w dziedzinie obrony, zajmującym się: wyznaczaniem kierunków polityki państwa w sferze bezpieczeństwa, opracowywaniem strategii zapewniania niepodległości i zasad rozwijania SZ. Zgromadzenie narodowe rozpatruje projekty ustaw dotyczące: bezpieczeństwa narodowego, doktryny wojskowej, budżetu, ogłoszenia wojny i zawarcia pokoju, reżimu prawnego stanu wojennego i nadzwyczajnego. Decydujący głos w tych kwestiach posiada jednak prezydent. Rada Ministrów zapewnia zaopatrzenie i uzbrojenie SZ, odpowiada za budowę i rozmieszczenie obiektów obronnych. Kieruje organami administracji państwowej i terenowej w zakresie przygotowania ekonomiki państwa...