Zimna wojna Zimna wojna była konfliktem ideologicznym, politycznym i wojskowym pomiędzy blokiem kapitalistycznym (zachodnim) ze Stanami Zjednoczonymi na czele, a blokiem komunistycznym (wschodnim) pod wodzą Związku Radzieckiego. Trwała od rozpadu koalicji antyhitlerowskiej w drugiej połowie lat czterdziestych XX wieku do upadku komunizmu na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Często za najważniejszy okres zimnej wojny uważa się jej pierwszy, najbardziej napięty okres do lat sześćdziesiątych i pierwszych negocjacji dotyczących ograniczeń zbrojeń. Zasadniczą cechą zimnej wojny był wyścig zbrojeń, napięcie ideologiczne oraz unikanie bezpośredniej konfrontacji przy jednoczesnym wspieraniu konfliktów i wojen peryferyjnych. Pojęcie „zimna wojna” Termin „zimna wojna” wprowadził do obiegu amerykański polityk Bernard Baruch, odpowiedzialny za sprawy przemysłu zbrojeniowego i zaniepokojony rozwojem broni atomowej. Opisywał w ten sposób zjawisko, które stanie się charakterystycznym elementem konfliktu – dążenie do doskonalenia uzbrojenia i rozmieszczania go w strategicznych punktach Europy i globu – wyścig zbrojeń. Bernard Baruch był bliskim współpracownikiem Jamesa Francisa Byrnesa, który we wrześniu 1946 roku zauważył problem sowietyzacji wschodnich Niemiec i Europy Wschodniej, w związku z czym zaproponował prowadzenie kompleksowej polityki wobec Niemiec i Europy Środkowo – Wschodniej. Polityka wobec Niemiec polegać miała na jednoczeniu stref okupacyjnych. Realizacja tego założenia przy odpowie Związku Radzieckiego była faktycznym wybuchem zimnej wojny. Popularyzacji terminu zimna wojna dokonał publicysta Walter Lipmann, który omówił przyczyny rozpadu koalicji antyhitlerowskiej i rozpoczęcia rywalizacji pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim. Doktryna Trumana Ze strony Zachodu rozpoczęcie zimnej wojny przypieczętowało, oprócz dążenia do jednoczenia stref okupacyjnych w Niemczech, ogłoszenie doktryny Trumana. Prezydent USA Harry Truman godził się na faktyczny, doraźny podział świata na strefy wpływów – amerykańską i zachodnioeuropejską – kapitalistyczną, oraz sowiecką – komunistyczną. Doktryna Trumana, zwana też doktryną powstrzymywania, polegała na konsekwentnym uniemożliwianiu ekspansji komunizmu i Związku Radzieckiego. Narzędziami dla osiągnięcia tego celu były: sojusze wojskowe (przede wszystkim NATO powstałe w 1949 roku), utrzymywanie baz amerykańskich na obrzeżach strefy wpływów sowieckich, udzielanie pomocy państwom zagrożonym zmianą ustroju na komunistyczny (Grecja, Turcja, Ameryka Południowa), dążenie do zachowania...