Zakres przedmiotowy k.p.a.

K.p.a. reguluje 4 rodzaje postępowań:

1) Postępowanie administracyjne ogólne

2) Postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość (art. 22-23)

3) Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń (Dział VII)

4) Postępowanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII)

Pojęcie postępowania administracyjnego ogólnego (powszechnego)

Jest to postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w formie decyzji administracyjnej. Obejmuje 4 elementy konstruktywne:

1) Element podmiotowy: jest to postępowanie przed organem administracji publicznej

2) Element właściwości organu: organ administracji musi być w sprawie właściwy

3) Element charakteru sprawy: postępowanie dotyczy sprawy indywidualnej

4) Element formy rozstrzygnięcia sprawy: sprawa podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej

Pojęcie organu administracji publicznej – Legalna definicja – art. 5 § 2 pkt. 3 k.p.a.

Funkcjonalne rozumienie organu administracji publicznej:

1) Ze względu na ostatnią grupę podmiotów uznawanych przez k.p.a. za organy administracji publicznej można mówić o funkcjonalnym rozumieniu organu

2) Znaczenie ma wyłącznie powołanie podmiotu do załatwienia spraw indywidualnych w formie decyzji

3) Powołanie może wynikać z mocy prawa lub porozumienia administracyjnego

Właściwość organu administracji publicznej:

1) Organ z urzędu przestrzega swojej właściwości (art. 19 i art. 65 k.p.a.)

2) Naruszenie przepisów o właściwości – wada nieważności decyzji administracyjnej (art. 156 § 1 pkt. 1 k.p.a.)

3) Dwie zasadnicze postacie właściwości organu: właściwość rzeczowa (jej elementem składowym jest właściwość instancyjna) oraz właściwość miejsca

Właściwość rzeczowa:

1) Zdolność prawna organu do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej określonego rodzaju np. sprawy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych

2) Ustalanie właściwości rzeczowej następuje według przepisów o zakresie działania organu (art. 20 k.p.a.)

Właściwość miejscowa:

1) To zdolność prawna organu do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w danej jednostce podziału terytorialnego (gminie, powiecie, województwie, obwodzie, okręgu lub jeszcze innej jednostce podziału terytorialnego)

2) Ustalenie właściwości miejscowej następuje w oparciu o łączniki (kryteria) określone w art. 21 k.p.a.

Kryteria ustalania właściwości miejscowej

1) Wyróżniamy kryteria pierwszego (art. 21 § 1 k.p.a.) i drugiego stopnia (§2) i w takiej kolejności stosujemy

2) Kryteria pierwszego stopnia (odnoszą się do przedmiotu sprawy)

- w sprawach dotyczących nieruchomości miejsce jej położenia lub większej jej części

- w sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy (działalności gosp.) miejsce, w którym zakład jest lub ma być prowadzony

- w innych sprawach miejsce zamieszkania (siedziby) w kraju, w przypadku braku zamieszkania w kraju – miejsce pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli strony nie ma w kraju zamieszkania lub pobytu – ostatnie miejsce zamieszkania lub pobytu w kraju

3) Kryteria drugiego stopnia

- organ właściwy dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania adm.

- organ właściwy dla obszaru dzielnicy śródmieście w m.st. Warszawie

Sprawa indywidualna – jest to sprawa podwójnie konkretna:

1) Konkretność podmiotowa dotyczy ściśle określonego podmiotu posiadającą zdolność administracyjnoprawną, podmiotu żyjącego lub istniejącego

2) Konkretność przedmiotowa dotyczy określonego precyzyjnie uprawnienia lub obowiązku np. udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości 4,5% alkoholu oraz piwa w lokalu „Pod Psem” w Katowicach przy ul. Wirtualnej 17.