Stepy Akermańskie- dowodzą poetyckiego kunsztu Mickiewicza.

Ogrom stepu podkreśla przez nazwanie go /oceanem/ , a bujność roślin , to /powódź kwiatów/.

W dwóch ostatnich zwrotkach dzieli się swoimi uczuciami---nazywa się WIECZNYM PIELGRZYMEM ,

który ma świadomość ,że nigdy nie wróci do ojczyzny.

Wyrazem tęsknoty jest złudzenie/lecących żurawi/.Jednak poeta szybko wraca do rzeczywistości , dlatego mówi:

jedźmy nikt nie woła.

Poeta jest zauroczony wielkością i bogactwem krymskiej przyrody w obliczu , której czyny człowieka wydają się

małe a przede wszystkim szybko przemijające