Już od wczesnego średniowiecza świat islamu dążył do zajęcia całej Europy i podporządkowania sobie większości ziem. Jego ekspansja zagrażała wszystkim państwom europejskim. Pierwszym takim starciem była bitwa pod Poitiers 25 października 732 roku, gdzie doszło do starcia między armią arabską pod wodzą Abd ar-Rahmana, a wojskami frankijskimi majordoma królestwa Franków Karola Młota i księcia AkwitaniiOdona. Kolejną odsłoną konfliktu były wyprawy krzyżowe, prowadzone pod hasłem świętej wojny. Od XIV wieku wzrasta zagrożenie tureckie. Często pod wezwaniem papieża dochodziło do wypraw rycerstwa europejskiego w celu wypędzenia Turków z kontynentu. Próby te kończyły się najczęściej niepowodzeniem. W roku 1444 doszło do bitwy pod Warną gdzie starły się ze sobą oddziały polsko-węgierskie oraz inne wojska koalicji antytureckiej pod dowództwem króla polskiego i węgierskiegoWładysława Warneńczyka i wojewody siedmiogrodzkiego Jana Hunyadyego, z wojskami tureckimi pod dowództwem sułtana Murada II. Klęska europejskiego rycerstwa spowodowała upadek Konstantynopola w 1453 roku i wzrost zagrożenia tureckiego w basenie Morza Śródziemnego. XVI wiek był okresem największej potęgi imperium osmańskiego. Sukcesy militarne sułtana Sulejmana Wspaniałego, przez Turków nazywanego Kanuni - Prawodawca w Europie, Azji i Afryce sprawiły, że państwo tureckie było w szczytowym okresie swojej potęgi. Na okres panowania tego władcy przypada również początek potęgi morskiej Turcji oraz kontynuacja w zakresie dążenia do dominacji na Morzu Śródziemnym - oblężenie Rodos na początku 1523 roku. Od tego czasu Rodos przez czterysta lat było częścią imperium osmańskiego. Bitwa pod Mohaczem - bitwa stoczona 29 sierpnia1526, w której wojska węgierskie dowodzone przez królaLudwika II zostały rozbite przez armię osmańską pod dowództwem Sulejmana I. Zdobycie Konstantynopola - w 1453 roku wojska imperium osmańskiego zajęły Konstantynopol. Zdobycie miasta oraz śmierć ostatniego cesarza bizantyjskiego Konstantyna XI Dragazesa pociągnęły za sobą ostateczny upadek cesarstwa wschodnio - rzymskiego. Zwycięstwo to dało Turkom panowanie nad wschodnim basenem Morza Śródziemnego i otworzyło drogę do podboju Europy powstrzymanego dopiero przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w roku 1683. Wśród tych wszystkich bitew szczególne miejsce zajmuje na pewno zwycięstwo floty Ligi Świętej: Hiszpanii, Wenecji i papiestwa, nad flotą osmańską pod Lepanto 7 października 1571 roku. Przyszło w samą porę, gdy Europa czuła się poważnie zagrożona turecką ekspansją. Na pewnych siebie Osmanów klęska pod Lepanto spadła jak grom z...