Państwo roślinne To obszar wydzielony ze względu na prawdopodobieństwo i pokrewieństwo zasiedlających go roślin.

Charakteryzuje się specyficznym i odrębnym od innych terenów zestawem gatunków, rodzin

i wyższych jednostek taksonomicznych, wspólna historią rozwoju flory, ma własne endemiczne rodziny i charakterystyczne typy zbiorowisk.

 Wyróżnia się 6 państw roślinnych: Holarktyczne

 Paleotropikalne

 Neotropikalne

 Australijskie

 Przylądkowe

 Holantarktyczne

Państwo holarktyczneSpotykane są tutaj bardzo różnorodne formacje roślinne (tundrę, tajgę, lasy liściaste, stepy, półpustynie, pustynie).

We florze występuje kilkadziesiąt endemicznych rodzin, a łącznie ok. 50 tyś. gatunków. Z tego obszaru wywodzą się m.in.: klony, wierzby, brzozy, trawy, sosny, świerki, modrzewie, jałowce, miłorzęby.

Obejmuje:

 całą Europę

 Azje (bez Półwyspu Indyjskiego i Malajskiego)

 północną Afrykę

 prawie całą Amerykę Północną

Państwo paleotropikalne Ze względu na gorący klimat, wśród formacji roślinnych przeważają dżungle, lasy monsunowe, sawanny i pustynie gorące. Występuje tutaj wiele rodzin endemicznych, lecz bogactwo gatunkowe jest znacznie większe, ponad 65 tyś. gatunków. Charakterystycznymi roślinami dla tego obszaru są: figowce, palmy, bananowce, dzbaneczniki, sagowce

i gniotowce. Stąd wywodzą się rośliny uprawne m.in.: kawa, herbata, ogórek, ryż, bawełna.

Obejmuje:

 centralną i południową Afrykę

 Azję Południowo-Wschodnią

(z międzyzwrotnikowymi wyspami pacyficznymi)

Państwo neotropikalne Typowymi formacjami roślinnymi są lasy równikowe (selwa amazońska) i stepy (pampa). Występuje tu niewiele rodzin endemicznych, jednak różnorodność gatunkowa przewyższa wszystkie pozostałe państwa – żyje tu ok. 90 tyś. gatunków.

Do charakterystycznych roślin zalicza się: begonie, nasturcje, kaktusy, stroczniki (m.in.: wanilię). Stąd pochodzi m.in.: papryka, kukurydza, dynia, słonecznik zwyczajny.

Obejmuje:

 Amerykę Środkową

 Amerykę Południową

Państwo australijskie Charakterystycznymi dla tego obszaru formacjami roślinnymi są: lasy twardolistne, sawanny, półpustynie, pustynie. Rośnie tu ok. 13 tyś. gatunków, natomiast jeśli chodzi

o rodziny endemiczne jest ich niewiele. Głównie występują eukaliptusy (ponad 600 gatunków) i akacje (700 gatunków).

Obejmuje:

 całą Australię z Tasmanią

Państwo przylądkowe To najmniejsze państwo roślinne. Formacja roślinna jest tu zbliżona do śródziemnomorskiej. Są to głównie wieczne zielone zarośla twardolistne. Rośnie tu ok. 6 tyś. gatunków. Występuje tu wiele roślin sprzedawanych w kwiaciarniach,

np. przypołudniki (tzw. żywe kamienie), pelargonie, zielistki, kliwie, frezje, itp.

Zajmuje niecałe 100 tyś. km2, leży na wysuniętym na południe skrawku Afryki.

Państwo holantarktyczneFormacje roślinne to w większości tundra, lecz występuje również lasy liściaste. Flora jest tu bardzo uboga, występuje około 10 tyś. gatunków roślin. Charakterystyczny jest w tych rejonach buk południowy i trawa (zwana śmiałkiem antarktycznym).

Obejmuje:

 południową część Ameryki Południowej

 Nową Zelandię

 wybrzeża Antarktyki

Państwo morskie

Jest to odrębne państwo do którego zalicza się wszystkie rośliny wodne żyjące w morzach

i oceanach. Występuje tu ok. 50 tyś. gatunków roślin zaliczanych do dwóch rodzin endemicznych (rdestnicowych i żabiściekowych), natomiast pozostałe to tzw. glony (samożywne protisty, niezaliczane do królestwa roślin).

Krainy zwierzęce Przy określaniu krain zwierzęcych brano pod uwagę zróżnicowanie fauny i historię jej rozwoju, ponieważ zwierzęta są bardziej ruchliwe niż rośliny

i przemieszczanie się z kontynentu na kontynent nie stanowi dla nich problemu.

 Wyróżnia się 6 krain zoogeograficznych: Palearktyczna

 Nearktyczna

 Etiopska

 Orientalna

 Neotropikalna

 Australijska

Kraina palearktyczna

i nearktyczna]

Posiadają dużo cech wspólnych. W obu występuje wiele tych samych gatunków (niedźwiedź polarny, wilk, łoś, renifer, sowa śnieżna) lub blisko ze sobą spokrewnionych, które należą do jednego rodzaju (ryś europejski i kanadyjski, bóbr europejski

i kanadyjski, żubr i bizon, niedźwiedź brunatny

i grizzly, jeleń europejski i wapiti). Kraje te różną się fauną w południowych ich częściach. W palearktyce żyją dziki, sarny, antylopy, wielbłądy i gepardy, natomiast w nearktyce żyją aligatory, grzechotniki, pancerniki i pumy.

Kraina palearktyczna obejmuje euroazjatycką część państwa holarktycznego.

Kraina nearktyczna obejmuje Amerykę Północną.

Kraina etiopskaJest szczególnie bogata w ssaki i ptaki. Występują tu strusie, mrówniki, góralki, żyrafy, hipopotamy. W tej krainie charakterystyczna jest duża różnorodność ssaków kopytnych (antylopy, zebry) oraz obecność małp człekokształtnych (szympansy, goryle)

i zwierzokształtnych (pawiany, koczkodany).

Tu znajdują się zimowiska ptaków wędrownych (bocianów, jaskółek).

Obejmuje prawie całą Afrykę, oprócz Madagaskaru (posiada on własna faunę).

Kraina orientalna

Świat zwierzęcy tej krainy jest podobny

do krainy etiopskiej i palearktycznej. Występują tu m.in.: słonie, nosorożce, lwy, lamparty, bawoły, owocożerne nietoperze, hieny, małpy, kobry, krokodyle, krety, niedźwiedzie, jelenie, tygrysy, gepardy. Orientalnymi endemitami są m.in.: gibbony i orangutany, tupaje i gawiale. We wschodniej części Archipelagu Malajskiego występuje fauna pośrednia między faunami krainy orientalnej australijskiej, która nosi nazwę Wallacea.

Obejmuje południowo-wschodnią Azję z wyspami Borneo, Jawą, Sumatrą i Filipinami.

Kraina neotropikalna

Przez długi czas była izolowana geograficznie, dlatego rozwinęły się na niej wyraźnie inna fauna. Rozwinęły się tu m.in.: drapieżne torbacze, cały rząd szczerbaków, nielotne ptaki nandu, małpy szerokonose oraz specyficzne grupy gryzoni (w tym kapibara). Dopiero w późniejszym okresie zaczęły napływać tu koty, szopy, lamy, czy jeleniowate. Natomiast m.in.: pancerniki i oposy zaczęły wędrować na północ.

Obejmuje Amerykę Południową i Środkową.

Kraina australijska Od dawna jest izolowana od innych kontynentów, dlatego fauna tego rejonu składa się z samych endemitów. Żyją tu różne gatunki torbaczy,

np. drapieżne (diabeł tasmański, wilk workowaty, owadożerny kret workowaty) czy roślinożerne

(np. kangury, myszy, misie koala). Występują tu również endemiczne stekowce takie jak dziobaki czy kolczatki. A także 12 rodzin endemicznych ptaków (m.in.: ptaki rajskie i nielotne kazuary, emu, kiwi). Dziś żyją tu również psy dingo, lisy, króliki itp., które sprowadzone są przez człowieka.

Obejmuję całą Australię

Endemity w Polsce: Sieja łebska to jedna z odmian sieji pospolitej, żyje tylko i wyłącznie w jeziorze Łebsko.

Sieja miedwiańska występuje w jeziorze Miedwie

Traszka karpacka spotykana w Tatrach w Dolinie Gąsienicowej i Stawie Smreczyńskim

Darniówka tatrzańska to niewielki gryzoń z rodziny chomikowatych, aktywny głównie nocą, występuje w Karpatach głównie w paśmie Tatr.

Relikty w Polsce: Jaszczurka Zielona to największa jaszczurka z kończynami. Występuje w Europie Południowej i Środkowej w tym w Polsce.

Wąż eskulapa największy niejadowity przedstawiciel węży występujący w Polsce, spotykany jest w Bieszczadach od kwietnia do października, kiedy to jest aktywny. W miesiącach zimowych gatunek ten hibernuje, jest symbolem medycyny oraz farmacji.

Świstak żyje w polskich Tatrach, występuje w populacji liczącej nieco ponad 1000 osobników

Suseł to relikt z czasów holocenu. W Polsce najliczniej występuje suseł perełkowaty.