Współczesne przysposobienie obronne młodzieży, w tym młodzieży studenckiej, jest kontynuacją procesu edukacji rozpoczętego kilka wieków temu przez naszych przodków, którzy wierzyli, iż dobrze wychowane i przygotowane „ku przyszłości” młode pokolenie nie tylko zachowa dziedzictwo przeszłych pokoleń, ale jeszcze je pomnoży. Dlatego kształcenie młodzieży zawsze uważano za jeden z priorytetowych celów działania państwa. W razie jego braku, społeczeństwo we własnym zakresie podejmowało trud edukacji dzieci i młodzieży. Szczególny nacisk kładziono na wychowanie patriotyczne, obywatelskie i obronne, słusznie zakładając, iż rozbudzony patriotyzm, zainteresowanie sprawami publicznymi i zaangażowanie w walkę o odzyskanie niepodległości przyniesie efekt w postaci własnego suwerennego państwa. TRADYCJE KSZTAŁCENIA OBRONNEGO MŁODZIEŻY Kształcenie obronne w okresie rozbiorów W latach 1772 – 1830 kształceniem obronnym zajmowały się przede wszystkim szkoły wojskowe, które zaczęły powstawać przed pierwszym rozbiorem Polski. Naczelnym ideałem wychowawczym była wówczas nieskazitelna wzniosła moralność i duch narodowy. Wychowanie moralne oparto na podstawach etyki świeckiej, a jego celem było wychowanie uczciwego człowieka i dobrego obywatela oraz przygotowanie kadeta do służby ojczyźnie. Wychowanie wojskowe miało ukształtować w kadetach ducha żołnierskiego, tężyznę fizyczną i odporność psychiczną. W czasie powstania listopadowego szkoły wojskowe zawiesiły swoją działalność. Kadra i słuchacze masowo brali udział w działaniach bojowych. Po upadku powstania przestało istnieć Wojsko Polskie, a wraz z nim szkolnictwo wojskowe. Odtąd szkoły tego typu mogły działać tylko w konspiracji lub na emigracji. Po klęsce powstania styczniowego (1863r.) niemal na pół wieku zostały zahamowane przygotowania do kolejnych prób uzyskania niepodległości. Dopiero na początku XX wieku zaistniała sytuacja dająca szansę przygotowania narodu do walki o niepodległość. Istotną sprawą było przygotowanie społeczeństwa polskiego do walki zbrojnej. W 1908 r. we Lwowie powstał Związek Walki Czynnej, Polski Związek Wojskowy, Armia Polska (1909 r.), Związek Strzelecki (1910 r.), Szkoły podchorążych (1914 r. w Krakowie), Szkoła Podchorążych (1917 r. w Ostrowie Łomżyńskim). Szkoły i kursy wojskowe działające w Polsce przed I wojną światową i podczas niej wykształciły pokaźną liczbę oficerów, którzy po odzyskaniu niepodległości wstąpili do Wojska Polskiego. Kształcenie obronne w okresie II Rzeczpospolitej Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 r. polskie władze państwowe i wojskowe...