Rozczarowania romantycznych kochanków. Dokonaj analizy i interpretacji podanych fragmentów „Kordiana” Juliusza Słowackiego oraz „Lalki” Bolesława Prusa i porównaj postawy bohaterów. Zwróć uwagę na postać kobiet. Uwzględnij znajomość o Tytułowy bohater dramatu Juliusza Słowackiego „Kordian” i Stanisław Wokulski z „Lalki” Bolesława Prusa są przykładami romantycznych kochanków. Obaj mężczyźni są zakochani i przeżywają miłosne zawody. Ich wybranki okazują się być inne, niż im się to początkowo wydawało. Mężczyźni przekonują się o ich prawdziwym obliczu. Wcześniej kobiety są przez nich idealizowane. Każdy z nich inaczej radzi sobie jednak z tą sytuacją. Te rozczarowania mają bardzo duży wpływ na ich późniejsze życie i decyzje. W pierwszym z przytoczonych fragmentów widzimy Kordiana podczas jego podróży po Europie w akcie II. Znajduje się on we Włoszech. Bohater postanawia miłość swojej ukochanej na próbę. W tym celu mówi jej, że stracił cały swój majątek. Kordian jest młodym mężczyzną, który poprzez swoje podróże próbuje odnaleźć sens swojego istnienia. Przeżył on już kilka rozczarowań, kiedy przekonał się o panujących realiach świata. Jest on typowym bohaterem romantycznym. Wioletta nie kocha go szczerze, związała się z nim jedynie z materialistycznych pobudek. Jest ona przeciwieństwem Kordiana, który ceni miłość ponad bogactwo i inne dobra doczesne. Wioletta jest zdenerwowana, krzyczy do tytułowego bohatera. Jest obłudna. Jej stosunek do Kordiana zmienia się pod wpływem wypowiedzianych przez niego słów. Najpierw wyznaje mu ona miłość, a kiedy mężczyzna mówi, że stracił majątek, przeklina go i mówi, że „przegrał jej serce razem z klejnotami”. Kordian gardzi kobietą. Mówi z ironią o jej stosunku do niego. Odjeżdża i zostawia ją, przekonawszy się o tym, jaka jest naprawdę. Drugi z przytoczonych fragmentów przedstawia rozmyślania głównego bohatera „Lalki”. Wokulski krytycznie ocenia siebie i swoje zachowanie. Darzy Izabelę bardzo silnym uczuciem, ale zdaje sobie sprawę z tego, że nie spełnia jej oczekiwań wobec mężczyzn. Znajduje się on pod wpływem bardzo dużych emocji, o czym świadczą liczne wykrzyknienia i wielokropki w jego wypowiedzi. Jest on świadomy tego, że powinien przewidzieć to, co go spotkało. Wie, że Izabela jest materialistką. Nie jest ona kobietą, która potrafi obdarzyć kogoś prawdziwą miłością. Styczność z Łęcką sprawia, że Wokulski wypowiada się ironicznie o wszystkich kobietach. Mówi, że jedynym ich faktycznym zadaniem w życiu jest „przyozdabianie salonów”. Są piękne jedynie powierzchownie. Wokulski wini romantycznych poetów za swoją...