Wiersz „Hakeldama” został zamieszczony przez Zbigniewa Herberta w jego tomiku poetyckim „Pan Cogito” w 1974r. Tytuł z aramejskiego znaczy „Pole Krwi”. Jest to jedno z miejsc w Jerozolimie znanych ze starożytności i istniejących do dzisiaj. Zostało zakupione za pieniądze otrzymane przez Judasza Iskariotę za zdradzenie miejsca, w którym później pojmano Jezusa Chrystusa. Judasz, uświadamiając sobie zdradę jakiej dopuścił się na Jezusie, wrócił do arcykapłanów i zwrócił im otrzymane od nich trzydzieści srebrników. Sam, zaraz po tym, popełnił samobójstwo. Zostawił kapłanów z nie lada problem. Co bowiem można uczynić z pieniędzmi, które posłużyły do tak nikczemnego celu? Z jednej strony, trzydzieści srebrników to duża kwota i na pewno znalazłaby swoje przeznaczenie. Z drugiej jednak, są one splamione krwią niewinnego człowieka - o czym doskonale wiedzą. Pieniądze zostały wydane wcześniej, co zostało odnotowane w skarbcu. Jednak nieoczekiwanie wróciły. Dało to powód kronikarzom, aby zapisać ten fakt i przekazać przyszłym pokoleniom. Świadomość tego, że srebrniki zostały wcześniej użyte jako zapłata za bezcenne życie człowieka paraliżuje kapłanów. Wiedzą, że muszą coś z nimi zrobić. Wykluczają zwrot ich do skarbca, bo obawiają się, że fatum jakie na nich spoczywa może przejść na pozostałe srebrniki. Boją się również, zakupić za nie świecznika do świątyni czy rozdać ubogim. Dopiero po dłuższej naradzie decydują się nabyć pole garncarza (nazywane tak z...