Motyw wędrówki w literaturze omów na wybranych przykładach, plan prezentacji, bibliografia, a także treść wypowiedzi Temat: „Motyw wędrówki w literaturze. Omów różne jego wersje w wybranych utworach.” I Bibliografia: I. Literatura podmiotu: 1. Dante Alighieri: "Boska Komedia": Warszawa 1959 2. Homer: "Odyseja": Warszawa 1998 (I-XII księgi) 3. J. Słowacki: "Kordian": Wrocław 1967(2 Akt) II. Literatura przedmiotu: 1. S. Grzeszczuk, A. Niewolak-Krzywda: „Arcydzieła literatury polskiej” Tom III. O „Kordianie” Juliusza Słowackiego.S. Rosiek, E. Nowocka, B. Oleksowicz, G. Tomaszewska: „Między tekstami: Część 3 Romantyzm (echa współczesne)”: „Kordian i inni”: Gdańsk 2003 2. T. Patrzałek: „Glosariusz od starożytności do pozytywizmu”: Wrocław 1992 (210s, 211s) 3. S. Rosiek, E. Nowocka, B. Oleksowicz, G. Tomaszewska: „Między tekstami: Część 3 Romantyzm (echa współczesne)”: „Kordian i inni”: Gdańsk 2003 Materiał pomocniczy (wykaz): 1. Cytat z dzieła Dantego Alighieri „Boska Komedia” 2. Fragment utworu Juliusza Słowackiego „Kordian” 3. Fragment dzieła Homera „Odyseja” 4. Cytat z „Glosariusza od starożytności do pozytywizmu” II Materiał pomocniczy (cytaty) 1) Boska Komedia "W życia wędrówce, na połowie czasu, Straciwszy z oczu szlak nie mylnej drogi, W głębi ciemnego znalazłem się lasu." 2) Kordian a)”Tak, by w drodze przeznaczenia Nie napotkały nigdy kruchej świata gliny I nie strzaskały w żegludze? Mogę więc pójdę! ludy zawołam! obudzę!” b) „Na pobitych Polaków pierwszy klątwę rzucę”” c) „Wiara dziecinna padła na papieskich progach” 3) Odyseja „Biada! Oto mi Dzeus dał ujrzeć niespodziewaną i taki szmat toni przeorać, a tu nie ma jak wyjść poza wrota siwego morza: na zewnątrz ostre rafy, wokół z hukiem kipi fala, sterczy gładka skałą, a tuż przy brzegu morze głębokie - nie sposób stanąć na nogach i umknąć nieszczęściu. Bałwany gotowe mnie porwać, gdy będę wychodził, i rzucić o twarde głazy: wtedy cały mój trud będzie daremny. A jeślibym płynął dalej wzdłuż wybrzeża i wypatrywał płaskości albo zatoki, boję się, że mnie burza znów porwie i ciężko jęczącego poniesie na rybne morze albo mi bóstwo ze słonej topieli naśle potwora, jakich bez liku żywi przesławna Amfitryta. Wiem przecież, jak nienawidzi mnie przesławny Pan, co ziemią trzęsie.” (można skrócić troszeczke) 4) Glosariusz od starożytności do pozytywizmu „Celem wędrówki jest oczyszczenie się z grzechów po poznaniu przewinień rodzaju ludzkiego [...] Celem tej wędrówki jest pokazanie, do jakiego upadku doszły jednostki i całe grupy społeczne; i że kara za to jest już nieodwołalna. Nastąpi ona po ostatnim boju,...