Typy zmiennych:

1. int

1.1. 32 bitowe liczby całkowite w kodzie U2.

1.2. Zakres: -231...231 - 1, -2147483648...2147483647.

1.3. Każda zmienna int zajmuje w pamięci komputera 4 bajty.

2. float

2.1. 32 bitowe liczby zmiennoprzecinkowe o pojedynczej precyzji.

2.2. Precyzja 7-8 cyfr.

2.3. Każda zmienna float zajmuje w pamięci komputera 4 bajty.

3. double

3.1. 64 bitowe liczby zmiennoprzecinkowe o podwójnej precyzji.

3.2. Precyzja 15 cyfr.

3.3. Każda zmienna double zajmuje w pamięci komputera 8 bajtów.

4. bool

4.1. 1 bitowa dana logiczna.

4.2. Każda zmienna bool zajmuje w pamięci komputera 1 bajt. Wartość zmiennej jest przechowywana w najmłodszym bicie. Pozostałe 7 bitów jest niewykorzystywane.

5. char

5.1. 8 bitowe liczby całkowite w kodzie U2.

5.2. Zakres: -27...27 - 1, -128...127.

5.3. Każda zmienna char zajmuje w pamięci komputera 1 bajt. Typ ten jest interpretowany przez operacje wejścia wyjścia jako typ znakowy - jedna zmienna char może przechować jeden znak ASCII. Poza tym zmienne char możemy traktować jak zwykłe zmienne całkowite.

6. string - dynamiczna tablica char, można zapisać wyraz w jednej zmiennej. Należy dodać dyrektywę #include <string>

Przedrostki:

1. unsigned (np. usingned int ) – bez znaku

2. short (np. short double ) – zmienna krótka, zapisana na mniejszej ilości bitów, zajmuje mniej pamięci, mniejsza dokładność/pojemność

3. long/long long (np. long long double lub long int) – zmienna długa, zajmuje więcej bajtów, większa precyzja, więcej miejsca w pamięci.