Wielką rolę w kulturze pedagogicznej starożytnej Grecji odgrywali filozofowie i ich szkoły filozoficzne, takie jak: wędrówki sofistów nauczających dzielności i mądrości, dyskursy z młodymi prowadzone na agorze przez Sokratesa, Akademia Platońska w gaju poświęconym Akademosowi, która przetrwała całe wieki, czy też szkoła Arystotelesa prowadzona w ateńskim Lykeionie (stąd liceum), nazywana szkołą perypatetów (gr.peripoatos-chodzenie wokół), ponieważ Arystoteles wykładał swoją filozofię przechadzając się wraz z uczniami pod wspaniałą kolumnadą Lykeionu. Arystoteles (384-322), najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności, jest także ojcem teorii uczenia się i nauczania, czyli tej dyscypliny naukowej, którą nazwano dydaktyką. To co Arystoteles powiedział o procesie uczenia się (od spostrzegania, poprzez zapamiętywanie, doświadczenie oraz umiejętność zużytkowania informacji do ich rozumowego opanowania i wiedzy pojęciowej), i to, czego domaga się w związku z tym od nauczyciela w procesie nauczania pozostanie na długie wieki najwyższym kanonem dydaktycznym. Współczesny polski pedagog- Bogdan Nawroczyński teorię Arystotelkesa opisuje w ten sposób: „Wszystko co w toku nauczania powiedziano później, czy to w starożytności klasycznej, czy w średniowieczu, czy za czasów wcześniejszego humanizmu, stało już poniżej teorii Arystotelesa.” Urodził się w roku 384 przed naszą erą, w miejscowości Stagira w Macedonii, zmarł w roku 322 przed naszą erą. Życie Arystotelesa od samego początku związane było z macedońskim dworem. Najpierw w charakterze nadwornego lekarza, pracował na nim ojciec filozofa. Z czasem sam Arystoteles został mianowany nauczycielem królewskiego syna, niejakiego Aleksandra Wielkiego. Od 17 roku życia filozof był związany z Platońską Akademią. Początkowo będąc jej studentem, później także i wykładowcą. Arystoteles uchodził za jednego z największych uczniów Platona. We wczesnym okresie swej filozoficznej drogi, chłonął naukę mistrza, będąc wielkim zwolennikiem głoszonych przez Platona tez. Z czasem ta bierna fascynacja ustąpiła pola krytycyzmowi, oraz własnemu postrzeganiu najważniejszych zagadnień w życiu człowieka. Z nastaniem roku 335 przed naszą erą, Arystoteles ponownie znalazł się w Atenach, w których założył swoją szkołę, Liceum. Przez 12 kolejnych lat (aż do swej śmierci), nie tylko nią kierował, ale także uczył w niej, dbając o edukację intelektualną oraz wychowanie swych podopiecznych. Inicjatywę Arystotelesa wspierał Aleksander Wielki, przekazując Liceum środki finansowe niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania, oraz pomoce...