w Trenie VII Jan Kochanowski. Poeta z Czarnolasu ukazuje rozpacz ojca, któremu wszystkie rzeczy córeczki przypominają o jej nieodżałowanym odejściu. Zwraca się w apostrofie do części garderoby Urszulki oskarżając je niejako o przyciąganie jego wzroku i przysparzanie tym większego cierpienia. Kochanowski charakteryzując ubrania córki używa przymiotników „nieszczęsny” i „żałosny”. Wyrazy te należy interpretować nie jako określenia owych rzeczy, ale jako cechy samego podmiotu lirycznego. „Nieszczęsne ochędóstwo” to stroje, przynoszące podmiotowi nieszczęście; „żałosne ubiory” to takie, które wpędzają podmiot liryczny (...)w żałość. Podmiot liryczny posługuje się zdrobnieniami i spieszczeniami, charakteryzując rzeczy należące do córki, co znamionuje nie tylko fakt, iż była ona małym dzieckiem, ale także wielką czułość w stosunku do niej. Tragizm lamentów poety polega na tym, że zdaje sobie on sprawę, iż wszystkie ubranka, ozdoby i zabawki pozostaną bezużyteczne, gdyż ich właścicielki nie ma już na świecie. Miały one sens, kiedy służyły Urszulce, teraz ich „bezczynność” przeraża stroskanego...