Pojęcie domu nie jest jednoznaczne. Słownik języka polskiego określa je jako budynek mieszkalny albo też ognisko rodzinne, może to być także, w znaczeniu przenośnym, ojczyzna. W literaturze spotykamy się przede wszystkim z pojęciem domu jako rodziny i jako ojczyzny Dom powinien być dla każdego z nas azylem. Miejscem, gdzie czujemy się najlepiej, miejscem, do którego powraca się z chęcią, albo - jeśli można do niego powrócić tylko myślami, wspomnieniami - z radością i tęsknotą. Bo dom to nie tylko cztery ściany, meble, ulubiony kącik w kuchni, kilka ubrań w szafie. Dom to także rodzina, która stwarza pewną atmosferę, daje ciepło i oparcie. W literaturze dom to również miejsce szczególnej obecności Boga. W Starym Testamencie określenie to można rozumieć jako ziemskie sanktuarium (Namiot Spotkania i świątynia). W Nowym testamencie domem Bożym staje się Kościół. Takim wyjątkowym domem był Raj. Panowało tam wieczne lato, mieszkańcy byli dla siebie przyjaźni, brak było jakiegokolwiek zagrożenia. Bóg czuwał nad nimi. Nie znali trosk, obce im było nieszczęście, nie odczuwali upływu czasu. Niestety zrywając jabłko z zakazanego drzewa zostali wygnani z Raju. Boginią ogniska domowego w Mitologii uważana była Westa. Ślubowała ona dziewictwo i nie mając własnego domu stała na straży innych domostw. Rzymianie zaś wszelkie powodzenie, zdrowie i szczęście rodziny przypisywali larom – bożkom domowym. Najważniejszym miejscem w ich domach było atrium, w którym płonął święty ogień. Homer w "Odysei" pokazuje tułaczkę Odyseusza. Po dziesięciu latach bohater powraca w końcu do rodzinnej Itaki- do swej kolebki życia, którą niegdyś opuścił. Niepoznany przez nikogo udaje żebraka. Poznaje go dopiero jego syn – Telemach. Staff nawiązując do powrotu Odyseusza do domu pisał: ”Każdy z nas jest Odysem, co wraca do swej Itaki” Sielankę domową widzimy w utworze J. Kochanowskiego „Na dom w Czarnolesie”. Jest to dom rodzinny, odziedziczony po przodkach, w którym nie ma marmurów ani złoconych ścian. Można żyć w nim dostatnio i spokojnie w gronie rodzinnym, zachowując czyste sumienie i życzliwość sąsiadów. Rodzina szlachecka zamieszkująca dwór w Czarnolesie wyznaje oczywiście wartości chrześcijańskie i powierza się całkowicie opiece boskiej. Dwór szlachecki mieści się w otoczeniu pięknej przyrody i starej lipy, pod którą tak chętnie przesiadywał poeta. W jednym z polskich domów toczą się tytułowe ”Noce i dnie” - M. Dąbrowskiej. Mozna stwierdzić, że napisała księgę domu polskiego. Opisuje życie Niechciców w Serbinowie na przestrzeni wielu lat, podczas których rodzą się i wychowują kolejne...