Uczucia są wpisane tak w naturę kobiety jak i mężczyzny, pełnią one jednak zupełnie inną rolę w ich życiu. Ta odmienność jest przyczyną wielu różnych nieporozumień. Dlatego warto nauczyć się siebie nawzajem.

Przyjrzyjmy się najpierw kobietom: są bardziej emocjonalne /w sensie pozytywnym/, uczuciowe. Uczucia towarzyszą im niemal bez przerwy, dlatego też mają one wpływ na podejmowane przez panie decyzje. Ponieważ uczucia stanowią tak integralną część osobowości kobiety, panie pragną mówić o nich innym, a w szczególności swojemu ukochanemu mężczyźnie.

Mężczyźni zostali obdarzeni uczuciami nie mniej hojnie niż kobiety, jednak ich uczucia są inne. U dojrzałego mężczyzny uczucia łączą się z poczuciem wielkiej odpowiedzialności za innych ludzi, zwłaszcza za dzieci.

Mężczyzna obraca się w świecie rzeczy. Ze swej natury jest bardziej logiczny i racjonalny, stworzony do precyzyjnego i systematycznego działania. Właściwością jego psychiki jest twórczość. Mężczyzna chce zmieniać i przekształcać świat, „wyżywa się” na polu techniki, sztuki czy polityki.

Kobieta żyje w „świecie osób” i relacji międzyosobowych, więcej widzi i czuje, intencjonalnie ogarnia wiele osób i niejako żyje ich życiem np. matka żyje życiem każdego z członków swojej rodziny. Właściwością psychiki kobiecej jest macierzyńskość rozumiana szeroko, jako troska o człowieka. Kobieta jest istotą tworzącą kulturę, ma zdolność czynienia świata bardziej pięknym i bardziej ludzkim. Kobiety są estetkami, dostrzegają drobiazgi, które łatwo umykają uwadze mężczyzn. Potrafią np. zorientować się, że dziecko miało trudny dzień w szkole po jego zachowaniu, wyrazie twarzy, mężczyzna potrzebowałby do tego rozmowy.

Fakt, że mężczyźni często nie doceniają prac domowych wynika po części z tego, że nie dostrzegają drobiazgów. Jest to cecha ich natury, a nie skutek złej woli. Inne rzeczy są ważne dla kobiety i dla mężczyzny. Na inne aspekty zwracają uwagę np. mąż kupił samochód, wziął pod uwagę markę, przebieg, rok produkcji itd., natomiast pierwsze co zobaczy żona to ładny lub brzydki kolor.

To, że jesteśmy inni jest wielką wartością, ponieważ dzięki temu możemy się nawzajem ubogacać, np. kobieta jako estetka potrafi pięknie urządzić dom, mężczyzna dzięki większym predyspozycjom do precyzji może ten dom solidnie zbudować. Dzięki ich wzajemnemu ubogaceniu i ich różnym zdolnościom otrzymujemy pełny efekt końcowy/ bo na cóż zdałby się solidny dom, źle umeblowany, zimny i chłodny, albo prześliczne dywany, firanki i inne cudeńka jeśli dom byłby chwiejnej i niestabilnej konstrukcji/.

Mężczyzna i kobieta inaczej odczuwają , inaczej postrzegają świat. Dzięki różnicom ich łączącym mogą się wspaniale uzupełniać. Ta różnorodność wynika po części z uwarunkowań biologicznych. „Uważa się bowiem, że kobieta wyspecjalizowała prawą półkulę mózgu /odpowiadającą za stronę uczuciową/, mężczyzna zaś półkulę lewą /odpowiadającą za stronę logiczno-racjonalną/; w małżeństwie zatem funkcjonują obie półkule!”



Literatura:

1. Pulikowski J. „Ewa czuje inaczej” Poznań 2001

2. Meissner K. „Twoja Przyszłość” Poznań 1992

3. Bassi G., Zamburlin R. „Komunikacja w małżeństwie, jak być razem” Kraków 2003