Pieśń nad Pieśniami - natchniony erotyk Radość, podziw i fascynacja pierwszego mężczyzny ze stworzenia kobiety zostają opisane w Pieśni nad pieśniami w o wiele bogatszy sposób niż w Księdze Rodzaju. Jej liryczne wyznania odsłaniają prawdę o miłości małżeńskiej objawioną przez Boga. Opiewa ona różne aspekty tej miłości. Subtelnie wyraża uczucie tęsknoty zakochanych w sobie serc, gloryfikuje wierność, wyłączność, wzajemność, nie zapomina także o przyjemności seksualnej, o której kilkakrotnie wspomina (1,1-3; 2,6; 4,16-5,1; 7,8-9.13-14). Natomiast aspekt płodności nie jest poruszony. Warto uwypuklić to, co Pieśń nad pieśniami mówi o ludzkim erotyzmie, o uczuciu, któremu towarzyszy szukanie przyjemności seksualnej. Tekst nawiązuje do obrazu rajskiego ogrodu jako miejsca rozkoszy, za którą tęskni człowiek (Pnp 4,12-13). Nieprzypadkowo więc mężczyzna określa kobietę jako ogród. Gdy on w ten sposób wyznaje swoją miłość, ona zaprasza go do "jego ogrodu", by spożywał wyborne owoce. Mężczyzna przyjmuje to zaproszenie (4,12-5,1). Gdy są już blisko siebie, on opisuje jej usta "podobne do wybornego wina", ona przerywa mu, mówiąc, że "płynie ono delikatnie dla mego ukochanego, zwilżając wargi i zęby" (7,10). Podczas pocałunku on wychwala jej wargi, które wydają mu się najświeższym miodem, który zbiera spod jej języka (4,11). Ona z kolei wyznaje, że usta ukochanego są słodkością (5,16) i doprasza się jego pocałunków (1,2). Oblubieniec porównuje ukochaną do drzewa palmowego, na które chce się wspiąć, aby zerwać dojrzale owoce ukryte pośród gałęzi. Myśli wtedy o piersiach ukochanej, które pragnie smakować jak grona winne (7,9). Gdy oblubieniec już sięgnął po te owoce, ona poruszona wyznaje, że jego zapach jest dla niej woreczkiem mirry i gronem henny "wśród piersi mych położonym" (1,13n). Spoczywając na łożu wśród zieleni oblubieniec zachwyca się jej pięknem, wykrzykując w uniesieniu: "O, jak piękna jesteś przyjaciółko moja" (1,15). Te nieliczne przykłady ilustrują atmosferę uczuciową, jaka przenika Pieśń nad pieśniami. Jest ona przesiąknięta erotyzmem subtelnym i uwodzącym. Obrazy pozostawiają wiele rzeczy niedopowiedzianych, lecz już uobecnionych i oddziałujących na czytelnika. "Wypowiadane przez oblubieńców słowa miłości koncentrują się więc na , nie tyle dlatego, że stanowi ono samo dla siebie źródło wzajemnej fascynacji, ale przede wszystkim dlatego, że na nim zatrzymuje się wprost i bezpośrednio owo przejęcie drugim człowiekiem, drugim - kobiecym lub męskim - , które w wewnętrznym poruszeniu serca inicjuje miłość. Miłość też wyzwala szczególne przeżycie piękna,...