Znamiennym zjawiskiem życia społecznego, na świecie i w Polsce, ostatnich kilkudziesięciu lat jest ciągły wzrost czasu wolnego. Do wzrostu tego czasu przyczyniają się postęp, komputeryzacja i automatyzacja życia. Czas wolny powinien być przeznaczony na wypoczynek i rekreację a efektowny wypoczynek powinien łączyć w sobie elementy pełnego odprężenia z różnymi formami aktywności umysłowej i fizycznej. Podstawowym warunkiem właściwego wypoczynku jest zmiana otoczenia, oddanie się ulubionym zajęciom, nowe wrażeń, a także ruch na świeżym powietrzu i bezpośredni kontakt z przyrodą. Wrogiem zaś rekreacji i wypoczynku jest nuda. W takim świetle dużego znaczenia nabiera rozwój turystyki, a w szczególności turystyki weekendowej. Istotną wartością turystyki weekendowej jest to, że możemy ją uprawiać regularnie, co tydzień. Uczestniczenie w aktywnych formach wypoczynku świątecznego znacznie przyczynia się do likwidacji zmęczenia, stresu, jest przeciwwagą dla monotonnej i intensywnej całotygodniowej pracy, a przede wszystkim okazją do bliższego kontaktu z rodziną. Czas wolny jako zjawisko społeczne Od chwili pojawienia się w życiu człowieka pierwszych obowiązków, a więc podjęcia nauki w szkole, możemy mówić o czasie podzielonym tj. czasie przeznaczonym na pracę i czasie wolnym. W zasadzie model ten będzie funkcjonował, aż do ostatnich dni człowieka, choć niektórzy za górną granicę podziału przyjmują wiek emerytalny. Czas wolny spełnia nie mniejszą rolę niż praca zawodowa. Jego brak ma silny wpływ na stan zdrowia, osiągnięcia w życiu osobistym, stosunek do ludzi, zadowolenie z siebie i ze świata. Problem czasu wolnego stał się przedmiotem zainteresowań nauk społecznych pod koniec lat 50 - tych. Był to okres szybkich i głębokich przemian w powojennej Europie. W miarę postępującej stabilizacji i wzrostu zamożności społeczeństwa coraz silniej uświadamiana była i artykułowana potrzeba zwiększania ilości czasu wolnego. Idea ta została podjęta przez Międzynarodową Organizację Pracy, która w 1962 roku uchwaliła stopniowe skracanie czasu pracy do 40 - godzinnego (5 - dniowego) w ciągu tygodnia . W rzeczywistości czas poza pracą zawodową wydłużał się w miarę rozwoju społeczno - gospodarczego poszczególnych krajów. Polskie społeczeństwo stało się posiadaczem jednej wolnej soboty począwszy od 1975 roku. W latach 80 - tych, w związku z silnym naciskiem społecznym, skrócono czas pracy do 42 godzin tygodniowo, co w rezultacie dało trzy wolne soboty w miesiącu. Możliwe były odstępstwa od tego wariantu, a nawet stosowanie wszystkich sobót wolnych w miesiącu przy wydłużaniu normy...