1. O autorze

Juliusz Słowacki (1809-1849) należy do czołowych twórców polskiego romantyzmu. Nazywany wieszczem narodowym (obok Mickiewicza i Krasińskiego). Poeta i dramatopisarz.

Najważniejsze dzieła Słowackiego:

• Kordian,

• Balladyna,

• Lilla Weneda,

• Horsztyński,

• Beniowski,

• Sen srebrny Salomei,

• Ksiądz Marek,

• Fantazy,

• Król-Duch,

• Testament mój,

• Hymn o zachodzie słońca na morzu.

Słowacki przyszedł na świat 4 września 1809 roku w Krzemieńcu. W wieku 5 lat stracił ojca i od tej pory był wychowywany przez matkę, która wywarła istotny wpływ na jego rozwój. To właśnie matka była później adresatką i pierwszą czytelniczką wielu utworów Słowackiego.

Po studiach prawniczych w Wilnie Słowacki przybył do Warszawy, gdzie objął stanowisko aplikanta w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Po wybuchu powstania listopadowego rozpoczął pracę w Biurze Dyplomatycznym księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. Następnie wyjechał z misją dyplomatyczną do Paryża i Londynu.

W 1830 roku zadebiutował powieścią poetycką pt. "Hugo".

Pozostał na emigracji we Francji, następnie przebywał w Szwajcarii. Odbył podróże do Włoch, Grecji, Egiptu i Palestyny. W 1938 roku powrócił do Paryża. Tam też zmarł na gruźlicę 3 kwietnia 1849 roku.

W 1927 roku prochy Słowackiego przywieziono do Polski z paryskiego cmentarza Montrmartre i złożono w Krypcie Wieszczów Narodowych na Wawelu.

2. Okoliczności powstania utworu

"Kordian" powstał w Genewie w 1833 roku. Drukiem ukazał się w Paryżu w 1834 roku (bezimiennie). Dramat miał być pierwszą częścią trylogii, którą planował stworzyć Słowacki, na co wskazuje podtytuł: "Część pierwsza trylogii: Spisek koronacyjny".

"Kordian" został napisany po ogłoszeniu przez Mickiewicza III cz. "Dziadów", w czasie ostrego sporu na linii Słowacki-Mickiewicz. Dramat miał przedstawić stanowisko Słowackiego po klęsce powstania listopadowego.

Słowacki podczas pisania "Kordiana" korzystał z relacji dotyczących przygotowania do zamachu na Mikołaja I, który w maju 1829 r. koronował się w Warszawie na króla Polski.

3. Plan wydarzeń:

1. Spotkanie diabłów i czarownic w chacie Twardowskiego.

2. Rola poezji w życiu narodu.

3. Trzy opowieści starego Grzegorza.

4. Próba samobójcza Kordiana.

5. Podróż Kordiana po Europie:

a. rozmowa z Dozorcą w Londynie,

b. lektura "Króla Leara" w Dover,

c. rozczarowanie Wiolettą we Włoszech,

d. kompromitacja papieża w Watykanie,

e. monolog na szczycie Mont Blanc.

6. Koronacja cara Mikołaja I na króla Polski.

7. Spotkanie spiskowców.

8. Próba zabicia cara.

9. Pobyt Kordiana w szpitalu psychiatrycznym.

10. Skazanie Kordiana na śmierć.

11. Spotkanie z Księdzem i Grzegorzem w więzieniu.

12. Niedokończona scena egzekucji Kordiana.

4. Bohaterowie:

Kordian - charakterystyka:

Kordiana poznajemy jako 15-letniego chłopca. Biografia Kordiana to typowa biografia romantyczna. Bohater przeżywa nieszczęśliwą miłość. Następnie podejmuje nieudaną próbę samobójczą. Czuje się osamotniony i przez nikogo nie rozumiany. Odbywa podróż po Europie, nigdzie nie mogąc znaleźć dla siebie miejsca. Podejmuje się dokonania zamachu na cara Mikołaja I, za co zostaje skazany na śmierć.

Kordian jest zbyt dojrzały jak na swój wiek. Snuje rozważania na temat sensu życia i roli, jaką ma do odegrania. Bohater nie znajduje zrozumienia u nikogo, przez co odczuwa straszliwą samotność. Jako patriota uważa, że jego obowiązkiem jest zabicie cara. Jest gotów zrobić to bez jakiegokolwiek wsparcia towarzyszy, którzy uważają, że zamordowanie władcy nie poprawi sytuacji Polski.

Ciężko jednoznacznie ocenić Kordiana. Z jednej strony, warto docenić jego patriotyzm, odwagę i bohaterstwo. Ale z drugiej, trudno nie zauważyć, że jego działania od początku skazane były na klęskę.

5. Czas akcji:

W dramacie mamy do czynienia z dwoma rodzajami czasu: z czasem historycznym oraz z czasem "biblijnym" (głównie scena "Przygotowania"). Czas historyczny to czas powstania listopadowego.

6. Miejsce akcji:

Dramat toczy się w wielu miejscach w Europie. Kluczowe znaczenie mają sceny rozegrane na Mont Blanc i w Warszawie.

7. Informacje dodatkowe:

Dramat jest napisany głównie 13-zgłoskowcem, pojawiają się również 10- i 8-zgłoskowce. Ta nieregularność ma oddawać zmienność nastrojów bohaterów.