Już od czasów prehistorycznych człowiek spoglądał przy ognisku w niebo i był świadkiem wspaniałego spektaklu jaki odgrywał się nad jego głową. Podróże gwiazd na niebie i ich układy fascynowały naszych przodków do tego stopnia, że doprowadziły do powstania jednej z najstarszych nauk znanych ludzkości. Mowa oczywiście o astronomii i wpływie jaki wywierała i nadal wywiera na nasze życie. O ile w innych dziedzinach wiedzy przez tysiąclecia wystarczały luźne, niepowiązane ze sobą ustne a z upływem czasu również pisane przekazy i doktryny, o tyle jeże li chodzi o obserwacje nieba konieczne stało się zrozumienie jakichś ogólnych zasad. Było to konieczne zwłaszcza w czasie podróży które odbywały się według gwiazd i położenia słońca nie nieboskłonie. Konieczne było przewidywanie zbliżających się zmian pór roku według położenia słońca i czasu jaki przebiega jego wędrówka po niebie. Właśnie takie potrzeby powodowały konieczność odkrycia zasad ruchu ciał niebieskich. Z naszej perspektywy możemy spokojnie podziwiać umiejętności zamierzchłych cywilizacji w zakresie np. matematyki, budownictwa czy też agronomii. Jednak nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego że sposoby w jaki do nich dochodzono był całkowicie różny od dzisiejszego, zdroworozsądkowego i naukowego podejścia do tych samych zagadnień. Natomiast zarówno starożytne metody obserwacji astronomicznych, jak i systemy myślowe ich geometrycznego ujęcia żywo przypominały stosowane dzisiaj systemy. O ile inne nauki zaczęły powstawać stosunkowo niedawno w okresie rozkwitu nauki, o tyle stosunkowo dokładne obserwacje astronomiczne dokonywane były już tysiące lat przed naszą erą. Orientacja na niebie Ludzka zdolność do określania odległości i rozmiaru jest stosunkowo słaba. Nieuzbrojonym okiem potrafimy dość precyzyjnie określić niewielkie odległości wynoszące kilka, w najlepszym wypadku kilkadziesiąt metrów. Wraz ze wzrostem odległości precyzja naszych obserwacji drastycznie spada, przechodząc ostatecznie w sferę domysłów. O ile niewielkie odległości nie powodują wielkich trudności, o tyle odległości do przedmiotów dalszych i ich rozmiary możemy określić jedynie jeśli możemy je porównać do przedmiotów o których mamy jakieś pojęcie. Przykładowo odległość do widzianej na widnokręgu miejscowości ocenimy automatycznie po wielkości budynków, stopniu zamglenia obrazu lub w inny zbliżony sposób. Nie potrafimy jednak w żaden sposób określać odległości obiektów dalszych jeżeli nie posiłkujemy się jakimiś dodatkowymi wiadomościami. Widząc na niebie ptaka nieznanego nam gatunku nie będziemy w stanie określić czy jest to może...