Molier w komedii ,,Świętoszek” przedstawia życie francuskiej rodziny mieszczańskiej. W łaski, głowy rodziny wkrada się Tartuffe z pozoru świątobliwy, dobroduszny biedak, który okazuje się obłudnym, wyrafinowanym człowiekiem. Tylko Orgon i jego matka Pernelle zostali zauroczeni jego sztuczkami. Reszta rodziny, miedzy innymi Kleant i Elmira pozostają obojętni na jego podstęp.

Tytułowy bohater sztuki Moliera, Tartuffe, jest mężczyzną w średnim wieku. Jego sposobem na życie jest zdobywanie majtku poprzez oszustwa. Jest pozbawiony uroku osobistego, ale za to obdarzony niebywałą umiejętnością przekonywania. Swoją błyskotliwą inteligencją i przesadną skromnością zwraca na siebie uwagę Orgona. Świętoszek potrafi wybrać osoby, które ulegają jego wpływom, a pozostałych traktuje z dystansem i stara się przedstawić w jak najgorszym świetle. Tartuffe jest wykwintnym aktorem, doskonale udaje osobę pobożną, przestrzegającą zasad religijnych, demonstruje swoją skromność, dba o wszystkie drobiazgi. W domu Orgona pełni funkcje osoby troszczącej się o ład, zachowanie dobrego imienia i religijności. Pan domu jest całkowicie zaślepiony jego rzekoma świętością , nie zauważa, że przybyszowi zależy jedynie na jego majątku, który w końcowym efekcie sam mu ofiaruje.

W rzeczywistości Tartuffe jest hipokrytą i dewotem. Prawdziwe zamiary Świętoszka zostają zdemaskowane, zostają dzięki zasadce przygotowanej przez żonę Orgona, Elmirę. Ujawnia on w ten sposób swój stosunek do zasad moralnych, które jego zdaniem mogą być dopasowywane do własnych potrzeb. Okazuje się obłudnikiem, używającym norm jako środka do osiągniecia zamierzonego celu: ,,I wcale ten nie grzeszy, kto grzeszy w sekrecie”. Jest bezwzględny, okrutny, niewdzięczny, zdecydowany. Bez żadnego zawahania i poczucia winy wyrzuca Orgona z rodziną z domu, nie zważając na to że to Orgon był jego dobroczyńcą. Tartuffe zostaje jednak ukarany. Król rozpoznaje w nim od dawna poszukiwanego oszusta

Orgon, pan domu to mąż Elmiry. Do czasu pojawienia się Tartuffe, jest szczęśliwym, kochającym ojcem i mężem, dbającym od dobro swojej rodziny. Jego naiwność, nie ugruntowane poglądy powodują, że łatwo ulega autorytetowi Tartuffe’a, który umiejętnie, zręcznie kieruje jego życiem, ma na niego nieograniczony wpływ. Orgon, daje się zaślepić sztuczkom Świętoszka, stawia dobro jego osoby ponad rodziny. Jest skrajnie łatwowierny, czego dowodzi brak umiejętności odgadnięcia prawdziwego charakteru Tartuffe’a. Pan domu jest dumny ze swojego nowego „przyjaciela”. Orgon pozwala sobą manipulować, nie ma swojego własnego światopoglądu i przekonań. Pragnie odnaleźć kogoś, kto pokieruje jego życiem ,co wykorzystuje Tartuffe przyjmując rolę jego nauczyciela i mistrza.

Zarówno Elmira jak i jej brat Kleant nie dają się zaślepić gierkami dwulicowego oszusta, Tratuffe. Elmira, wzorowa żona, która docenia wartość swojego małżeństwa i nie daję się uwieść obłudnemu Świętoszkowi. W przeciwieństwie do męża, od razu dostrzega prawdziwy charakter Tartuffe ’a. Jest odważna, sprytna, konsekwentnie dąży do zdemaskowania niecnych zamiarów Świętoszka. Decyduje się wziąć udział w podstępie, aby Orgon ujrzał prawdziwe oblicze Tartuffe’a.

Kleant na początku nie znał Świętoszka osobiście, swoje niepochlebne zdanie o nim wyrobił sobie podczas słuchania opowieści innych osób. W jego przekonaniu utwierdza go jeszcze bardziej rozmowa z Orgonem. Zachowuje zdrowy rozsądek, ocenia Świętoszka nie po jego słowach ale czynach. Zauważa fałszywą pobożność Tartuffe’a i próbuje przekonać Orgona, że jest to obłudnik i hipokryta, który obnosi się ze swoją wiarą.

Tytułowy bohater ,,Świętoszka” Tartuffe jest zwykłym oszustem, który dzięki swojej inteligencji i wyrafinowanej grze aktorskiej wkrada się w łaski Orgona. Ujmuje go swoją pobożnością, skromnością. Łatwowierny i podatny na wpływy Orgon nie zauważa, że jest on jedynie dwulicowym hipokrytą. Zupełnie inny stosunek do postaci Tartuffe’a ma Elmira i Kleant. Nie są podatki na jego praktyki, zachowują zdrowy rozsądek i powściągliwość.