Nacjonalizm gospodarczy (nazywany też ekonomicznym) jest rodzajem ideologii, której główne założenia opierają się na dążeniu do osiągnięcia mocnej pozycji ekonomicznej państwa. Silna pozycja gospodarcza ma być zabezpieczeniem niezależności politycznej. Nacjonalizm gospodarczy może przybrać formę zewnętrzną, czyli rywalizacji i zwalczania (pod względem ekonomicznym) innych krajów albo też wewnętrzną – wtedy wrogie zachowania skupiają się na mniejszościach narodowych i etnicznych, które są potencjalnym zagrożeniem dla rodzimej gospodarki. Przejawem wewnętrznego nacjonalizmu gospodarczego było w Polsce w dwudziestoleciu międzywojennym zwalczanie ludności żydowskiej – uważano, iż Żydzi trudniący się głównie handlem i usługami szkodzą interesom Polaków.Dla tej doktryny ekonomicznej priorytet stanowi zachowanie albo uzyskanie kontroli nad strategicznymi dziedzinami gospodarki oraz zasobami naturalnymi państwa. Przy ustalaniu planu gospodarczego za najważniejsze kryterium uznaje się potrzeby narodowe. Gospodarka jest niejako podporządkowana interesom państwowym. Zgodnie z nimi i aktualną sytuacją społeczno-ekonomiczną nacjonalizm państwowy może przybrać określone formy. Jego założenia mogą być realizowane m.in. przez interwencjonizm, czyli bezpośrednią interwencję państwa w wolny rynek, industrializm (doktryna ekonomiczna przyznająca czołową rolę przemysłowi ciężkiemu) bądź agraryzm (uznanie rolnictwa za najważniejszą gałąź gospodarki), centralizm (podporządkowanie gospodarki organom państwowym), protekcjonizm (działania mające na celu ochronę rodzimej gospodarki przed zagraniczną konkurencją) czy wreszcie etatyzm, czyli m.in. polityka przejmowania przez instytucje państwowe kontroli nad zakładami prywatnymi.Nacjonalizm gospodarczy najczęściej jest narzędziem tzw. krajów peryferyjnych,które dopiero chcą osiągnąć szybki...