Praca jest jednym z istotnych składników życia człowieka. Pozwala nie tylko na utrzymywanie poziomu swojego życia na odpowiednim poziomie, ale jest też formą samorealizacji. Młodzi ludzie coraz częściej w swoich marzeniach wymieniają chęci skończenia wybranych studiów, zajęcia posady w wymarzonym miejscu. Część z nich nie jest w stanie wyobrazić sobie funkcjonowania bez stałego miejsca zarobku. Jak ważnym ważnym elementem w życiu człowieka jest praca, uświadamia nam fakt, że brak życia zawodowego powoduje frustracje i depresje.

Czy praca jest tylko koniecznością w życiu? Czy ludzie pracują tylko po to by się wzbogacić? A może pod pustą powłoką chęci przetrwania kryje się coś więcej?

Praca odgrywała bardzo ważną rolę w okresie pozytywizmu. Wtedy właśnie powstało wiele utworów na jej temat. Jednym z najbardziej znanych z pewnością jest „Lalka”, którą napisał Bolesław Prus. Stary Jan Mincel, który od najmłodszych lat pracował w sklepie. Pracował dużo i od swoich pracowników również dużo wymagał. Uczył ich dyscypliny, wpajał nawyki oszczędzania. Dzięki swej ciężkiej pracy i idealnym zasadom dorobił się jednego z najbogatszych sklepów w Warszawie. Inny bohater „Lalki” - Ignacy Rzecki również kochał swoją pracę, był niezwykle uczciwy, pracowity, dokładny i szlachetny. Mimo to nie miał nic, ani domu ani oszczędności. Jego oszczędności stanowiły stara gitara i pies.

Wiele zawodów wymaga poświęcenia, niektóre nie pozwalają nawet na rozwinięcie życia rodzinnego. Przykładem mogą być tu aktorzy, którzy zaprzepaszczają swoje szanse na życie poza pracą. Gdy ciężką pracą osiągną szczyt, tracą prywatność, coś za coś, to cena sukcesu. Czasami jednak to, co czują na scenie, czy przed kamerami jest najważniejsze. Czasami bez takiego fragmentu układanki nie znajdują sensu istnienia. Tylko gra, tylko możliwość dzielenia siebie, oddawania, wymyślonym postaciom, daje spełnienie. Dążenie do obranego celu, ta chęć, która sprawia, że serce zaczyna bić szybciej, może mieć także zgubne skutki. Nadludzki wysiłek, który aktorzy wkładają by jak najwierniej wcielić się w rolę, bardzo często prowadzi do anoreksji, przewlekłego zmęczenia, wycieńczenia organizmu. Ale mimo to, ktoś decyduje się na takie ryzyko, ktoś z uporem maniaka powtarza „temu chce poświęcić życie, to jest dla mnie najważniejsze” i zapomina o tym, co traci, bo to, co „ma” daje mu pełne zadowolenie, które wypełnia luki w miejscach braku prywatności.

Zupełnie innym rodzajem pracy i pomocy zarazem jest wolontariat. Wolontariusze pracują na rzecz pomocy innym bez żadnego wynagrodzenia pieniężnego. Bardzo często ratują komuś życie, przywracają możliwość funkcjonowania w społeczeństwie, a w zamian nie oczekują niczego. Rozpromieniona ludzka twarz, świadomość udzielonej bezinteresownie pomocy jest największą zapłatą, gdyż pozwala na wewnętrzne spełnienie.

Najważniejsza nagroda pracy to, to czym pozwala nam się stać. Moim zdaniem praca nie jest tylko szarą cząstką codzienności. Pozwala nam budować swój charakter i rozwijać umiejętności. A jeżeli dobrze określimy nasze zawodowe ambicje, może dać także satysfakcję, zadowolenie i chęć codziennego podnoszenia się z łóżka. W pracy spędzamy ogromną część swojego życia, mamy je tylko jedno, więc róbmy to, co sprawia nam przyjemność.