Od wiek, wieków ludzie zadają sobie jedno pytanie, "kim my właściwie jesteśmy". Ludzkość czyli my jesteśmy czymś nadzwyczajnym, a zarazem niepojętym, i dlatego nikt z nas nie potrafi dokładnie określić tego terminu. Postanowiłam jednak głębiej zastanowić się nad tą myślą i mam nadzieję, że odpowiedź ukaże się pod koniec mojego wypracowania. Jednak, aby nie wybiegać za daleko, bo to zbyt trudne zadanie dla młodego człowieka, zastanowię się dokładnie kim ja jestem, ja Mariola Kowalska mieszkanka Warszawy. ____Kiedy zaczynam rozmyślać, do głowy przychodzi mi jedynie to że jestem człowiekiem, zwykłym prostym człowiekiem, którego życie cały czas stoi pod znakiem zapytania. Mam przed sobą jeszcze niezliczoną ilość dni do przeżycia i marzeń do spełnienia. Już na tym etapie odważę się stwierdzić, że człowiek jest najwspanialszą istotą na Ziemi. Jednak Ziemia jest tylko malutką częścią Wszechświata, a ja właściwie zajmuję tylko malutkie miejsce, i nie znaczę więcej niż ktokolwiek inny. Jednakże nie znaczy to, ze jestem nikim. Jestem uczciwym i porządnym człowiekiem, nie boję się powiedzieć NIE w odpowiedniej chwili, walczę i do końca życia będę walczyć o lepsze jutro, ponieważ nie wyobrażam sobie innej możliwości dla mojej ojczyzny. Jestem Polkiem, a dla mnie znaczy to bardzo wiele, nawet gdybym kiedykolwiek wyjechała za granicę mojego kraju, zawsze będę o nim pamiętała i wspierała w trudnych chwilach. Mam nadzieję, ze kiedy mówię: jestem patriotą nie kłamię, ale mówię szczerą prawdę. Nie boję się wyzwań i uważam że potrafię im sprostać. Może inni twierdzą teraz, że jestem zwykłą dziewczyną z wielkiego miasta, która uważa, że...