Jan Kochanowski, wybitny twórca renesansowy, humanista wywodzący się ze szlachetnej rodziny, doświadczony przez życie. Jego liczne Pieśni, fraszki oraz uniwersalne Treny , czytane i podziwiane do dzisiaj stały się przyczyną jego pośmiertnej sławy. Szczególny zachwyt budzą treny Kochanowskiego, które napisał po śmierci swojej córki Urszulki. Utwory te mają niezwykły charakter oraz emocje, które autor potrafił zawrzeć w słowach. Renesansowe zainteresowanie człowiekiem i jego życiem było głównym założeniem humanizmu - światopoglądu renesansowego w którym na pierwszym planie stawiano człowieka i jego potrzeby. Zainteresowanie człowieka samym sobą miało swoje odzwierciedlenie w sztuce. Bóg, który dominował na średniowiecznych płótnach został zepchnięty na drugi plan. Humaniści nadal wierzyli w Boga lecz nie bali się go jak ludzie z poprzednich epok. Renesansowy Bóg był przyjacielem i dobroczyńcą człowieka, był pełny miłości dla niego nie żądając przy tym ofiar. Postawę samego Boga idealnie ukazuje „Hymn” Jana Kochanowskiego. Sztuka renesansowa starała się jak najdoskonalej oddać piękno człowieczego ciała np dzieła Michała Anioła, Leonarda da Vinci. Ciekawość świata w odrodzeniu przewyższała strach - to era wielkich odkryć geograficznych – Odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba, rozkwit cywilizacji- wynalezienie druku, rośnie świadomość polityczna. Człowiek w renesansie to istota wartościowa, ciekawa. Renesansowy humanizm akceptował w człowieku to co dobre i pozytywne, a odrzucał to co okrutne i złe. Wtedy istota ludzka nie miała prawa nosić miana człowieka, gdyż bycie „człowiekiem” w renesansie było wartością, której posiadanie było wielkim zaszczytem. Ludziom renesansu przyświecały hasła takie jak: „Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce” hasło rzymskiego pisarza Terencjusza. „Człowiek jest miarą wszechrzeczy”- z tą maksymą wiąże się antropocentryzm, człowiek w centrum zainteresowania, jest istotą wolną, autonomiczną, skazaną na porażki, ale odpowiedzialną za swoje czyny. Istota ludzka jest twórcą własnego świata, mikrokosmosem, czyli osobą nieopisaną o nieograniczonych zdolnościach, ale posiadającą ograniczające ją zasady. Jest również częścią makrokosmosu, podobny fizycznie lecz nie klonowany. Ukazywany jest jako istota idealna o regularnych proporcjach. Tren jest to wywodzący się ze starożytności gatunek poezji żałobnej, który opiewa cnoty zmarłego, wyraża ból po jego stracie, zawiera pocieszenie i jest napisany podniosłym stylem. Tematem i zarazem punktem wyjścia tych utworów jest śmierć ukochanego dziecka Kochanowskiego- 2,5 letniej...