Doskonałym przykładem średniowiecznej ascety , jest Święty Aleksy człowiek który oddaje się całkowicie posłudze Bogu ( dobrowolnie decyduje się na umartwianie, odrzucanie wszelkich przyjemności, bogactwa jakie posiada oraz życie w skrajnej nędzy i cierpieniu). Był on wzorem do naśladowania dla ludzi żyjących w jego czasach . Zastanawiając się co było powodem wyboru takiego życia świętego Aleksego. Na pewno uzyskanie zbawienia i osiągnięcie świętości już na ziemi. Pasma wyrzeczeń, umartwianie ciała, cierpienie z powodu mrozu i głodu przybliżały Aleksa do Boga więc i do szczęścia . Sposób życia jaki wybrał święty Aleksy (ascetyczny ) był niewątpliwie sposobem oddania czci Stwórcy, który decyduje o tym kto ujrzy Jego Królestwo. Jednym z najważniejszych celi jakie miał było udoskonalenie w sobie cnoty i pobożności. Odchodząc od rodziny, poświęcił cały swój czas na modlitwę, rozmowę z Bogiem. Dzięki temu miał stały kontakt z Panem, który czuwał nad nim. Zostawienie małżonki tuż po ślubie, bez skonsumowania związku było pierwszym krokiem do życia w wiecznej czystości cielesnej oraz duchowej. Zastanawiając się nad wyborem jakim wybrał św. Aleksy trudno jest jednoznacznie stwierdzić czy uczynił dobrze . Większość ocenia go jako dobrego i przykładnego świętego, jednak są i tacy, którzy potępiają jego sposób bycia. Wybierając taki kierunek życia , skazał na wiele cierpień swych najbliższych ( świeżo poślubiona żona , kochający rodzice ) . Ja oceniając świętego Aleksego pod względem jego celów życiowych, to był on bardzo pozytywną postacią, wręcz wzorem do naśladowania. Twierdzę tak, ponieważ bardzo widoczne jest w dzisiejszych czasach to, że ludzie zatracają właściwe cele, ideologie. Po odejściu z bogatego domu, Aleksy zabrał tyle złota i srebra ile dał radę unieść, po czym rozdał je potrzebującym. Zrobił to z własnej, nieprzymuszonej woli. Czynił to z myślą o potrzebujących, ubogich i głodujących, chciał, by zaznali oni choć trochę szczęścia. Współcześnie mało jest ludzi, którzy oddaliby swoje bogactwa na rzecz cierpiących. Każdy dąży do uzbierania jak najwięcej dóbr materialnych które, mają przynieść im szczęście. Jest ono jedynie pozorne, nie takim jakie osiągnął Aleksy, gdy rozdawał swój majątek. Serce mu się radowało na widok ucieszonych braci i sióstr, którzy od dawna nie mieli nic w ustach. Czyny św. Aleksego względem innych ludzi zasługują dziś na wielką chwałę. Po powrocie do Rzymu, Aleksy żył jako żebrak pod schodami pałacu swojego ojca, gdzie „każdy na niego pomyje lał, potępiał go ,wyśmiewał się z niego”. Jaki dziś oceniamy sens owego życia? Jedni...