W niniejszej pracy chciałabym przedstawić doktryny wojenne, ich twórców a także to jak ewoluowały w okresie od I wojny światowej do końca XX wieku. Skupiłam się na obszarze Europy oraz Stanów Zjednoczonych, przedstawiając teorie wybitnych generałów, marszałków i admirałów jak min. Alfred von Schliefen, Andre Beaufre lub Thomas Power. Na początek chciałabym przedstawić definicję samej doktryny wojennej, co nie jest proste gdyż rozbieżność w tłumaczeniu tego terminu istniała zawsze. Pierwszą cechą pojęcia doktryny wojennej jest powszechne rozumienie, że jest ona zbiorem oficjalnie uznanych poglądów na charakter przyszłej wojny i sposobu jej prowadzenia. Zasadniczą przesłanką do budowy podstaw doktryny wojennej jest pogląd na prawdopodobną postać przyszłej wojny, a ta z kolei zdeterminowana jest rozwojem techniki. Przy ustalaniu podstaw doktryny należy brać także inne skomplikowane czynniki, takie jak np. potencjał ekonomiczny państwa, warunki geograficzne (topografia, klimat itp.) warunki demograficzne, a nawet względy historyczne. Powyższe warunki odnoszą się także do przeciwników, względnie sprzymierzeńców. Doktryna wojenna występuje bez wątpienia na dwóch płaszczyznach – z jednej strony jest to doktryna prowadzenia wojny na najwyższym szczeblu tzw. Polemarchiczna, z drugiej strony jest to doktryna na szczeblu niższym czyli polowym. Pierwszym wyrazem doktryny jest plan wojny. F. Skibiński pisze: „ Rola planu wojny w całej konsekwencji powstania i realizowania doktryny jest dwojaka: - po pierwsze jest to konkretny dokument (zbiór dokumentów), którego duch i litera stanowią dokładne odbicie polemarchicznej doktryny wojennej. - po drugie sam plan wojny jest oczywiście doktryną (zwykłym planem). Stanowi natomiast następny w hierarchii punkt wyjścia, przekazując wskazówki i wytyczne dla tworzenia i rozpowszechniania pragmatycznej doktryny wojennej. Te wytyczne i te wskazówki, wynikające z planu wojny, przedostają się do wykonawców w kształcie już w jakimś stopniu opracowanym, a w każdym razie określającym warunki i postulaty najwyższych władz szczebla polemarchicznego” Doktryna wojenna obejmuje takie czynniki jak: ustrój państwa, sytuację polityczną (wewnętrzną i międzynarodową), zasoby kraju, potencjał gospodarczy, poziom naukowo techniczny, doświadczenia prowadzenia wojny, położenie geograficzne. „Te czynniki sprawiły, że w XX wieku wykształciły się trzy typy doktryn wojennych: - doktryny o charakterze obronnym (defensywnym) - doktryny o charakterze zaczepnym (ofensywnym) - doktryny o charakterze zaczepno – obronnym (mieszanym)” W cywilizacji...