Wstęp Cierpienie towarzyszy człowiekowi od początku. Jego przyczyną może być choroba, ból, strach, czyjaś śmierć, niespełniona miłość, tęsknota. Najstraszliwsze i najbardziej poruszające jest cierpienie osób bezbronnych i słabych, a zwłaszcza dzieci. Cierpienie zaznacza swą obecność w każdej epoce i w literaturze każdego kraju. Różne też bywają reakcje na cierpienie. Jedni buntują się przeciw niesprawiedliwości losu, inni przyjmują je z pokorą, twierdząc, że cierpienie uszlachetnia. Lub Cierpienie to pojęcie niezwykle niejednoznaczne i pojemne. Ogólnie rzecz ujmując, jest to stan złego samopoczucia, czy to psychicznego, czy fizycznego. Towarzyszą mu wszelkie negatywne objawy: ból, smutek, niemoc do wykonywania najprostszych czynności, często też bierne poddanie się niekorzystnej sytuacji. Każdy człowiek cierpi w inny sposób, na każdego oddziaływają inne bodźce. Często jednak zdarza się, że cierpienie hartuje, że działa na człowieka mobilizująco, pozwalając uodpornić się na wiele rzeczy i je przezwyciężyć. Różnorodność doznań jakie przynosi nam to uczucie stawało się źródłem inspiracji wielu poetów oraz malarzy. Bazując na najsłynniejszych utworach literackich oraz dziełach sztuki epok tj. romantyzm, pozytywizm i młoda Polska postaramy się przedstawić zawarty w nich motyw ludzi cierpiących i sposób w jaki został ukazany rozwinięcie ROMANTYZM "Cierpienia młodego Wertera", "Romantyczność", "smutno mi, Boże" "Już tylko nędza" Jeżeli romantyzm to oczywiście Mickiewicz, Słowacki i Goethe. Ostatni z nich tworzył w Niemczech w trakcie trwania okresu „burzy i naporu” (Sturm Und Drang) tzw. Okres preromantyczny. Napisał on "Cierpienia młodego Wertera". Główny bohater- Werter cierpi z powodu nieszczęśliwej miłości. Kocha Lottę, która jest narzeczoną innego mężczyzny. Przełom w uczuciach następuje wraz z pojawieniem się Alberta- narzeczonego Lotty. Werter wiedział o nim, ale wcześniej nie chciał pamiętać, że jego ukochaną krępują jakiekolwiek związki. Teraz już nie może nie brać ich pod uwagę. Co gorsza, Albert okazuję się dobrym, szczerym uczciwym człowiekiem, kocha Lottę. Wkrótce zaprzyjaźnia się z Werterem. Ten zaś poznaje piekło romantycznej miłości. Cierpi tak bardzo, że postanawia wyjechać. Musi jednak wrócić, bo nie potrafi żyć bez ukochanej. Jego życie wewnętrzne jest teraz bardzo intensywne- wspomina, rozpacza, godzi się z losem i zaraz potem buntuje przeciw niemu. W końcu popełnia samobójstwo. Zapewne wierzy w słowa, które kiedyś wypowiedziała Lotta: „zobaczymy się znów… odnajdziemy się znów, rozpoznamy się pod wszystkimi postaciami”. Werter to typowy...