W powieści epistolarnej pt."Cierpienia młodego Wertera" można zaobserwować postawy dwóch sprzecznych postaci. Mam na myśli tytułowego bohatera Wertera oraz narzeczonego Lotty-Alberta. Różnice pomiędzy tymi dwoma postawami są widoczne na pierwszy rzut oka. Werter, który jest wrażliwym romantykiem i żyje w świecie marzeń, jest całkowitym przeciwieństwem racjonalnie patrzącego na świat Alberta. Jest bardzo uczuciowy, często się wzrusza, nie wstydzi się płakać. Jest ogromnie zakochany w Lotcie, z czasem ta miłość przekształca się w obsesję człowieka, który jest gotowy na wszystko, by być blisko ukochanej. Nie może żyć bez Lotty, jest nieszczęśliwy i przygnębiony świadomością, że oddała ona już swoje serce innemu człowiekowi. Tytułowy bohater jest bardzo emocjonalny, czuły, zachwyca się nad pięknem przyrody, która go uspokaja. Potrafi widzieć piękno otaczającego go świata, lubi sztukę - pisze wiersze, jest utalentowany artystycznie. Czytał Homera, co go wyciszało i łagodziło jego emocjonalny charakter. Gdy zaś czytał pieśni Osjana czuł się zaniepokojony. Potrafił wczuwać się w czytaną sztukę. Uwielbiał dzieci. Uważał, że są one szczere i prostolinijne, nie widzą zła w otaczającym ich świecie. Werter czuje się samotny i niezrozumiany. Obsesyjna miłość do Lotty staje się powodem jego udręki i przysparza mu wiele cierpienia. Chciałby przebywać cały czas przy ukochanej, co jest niemożliwe, gdyż Lotta wyszła za Alberta. Gdy dowiaduje się o ślubie, przeżywa kolejny ból i czuje się zrozpaczony. Nie poddaje się jednak i...