Podany fragment pochodzi z powieści „Granica” autorstwa Zofii Nałkowskiej. Powstała ona w XX-leciu międzywojennym . Jest to powieść pytań o człowieka i jego granicę moralne. Opowiada losy Zenona Ziembiewicza. W podanym fragmencie głównymi bohaterami są dwa psy: Fitek i Lulu. Fitek jest psem Cecylii, który mieszka na podwórzu przy jej kamienicy. Jego wolność jest ograniczona przez przywiązanie do łańcucha. Pies jednak nie jest tego świadomy i każdorazowo 00\\boleśnie przekonuje się o limitach jakie narzucili na niego ludzie. Życie Fitka jest monotonne i jałowe. Ogranicza się do leżenia przy budzie, szczekanie i wycia, które przysparzało mu tylko więcej niechęci ze strony jego właścicielki. Jedyną radosną chwilą w życiu psa są wizyty kucharki Michaliny, która przynosi mu miskę z jedzeniem. Zaspokojenie podstawowej potrzeby, jaką jest głód, daje mu prawdziwe poczucie szczęście. Fitek nie toleruje obcych, gdy tylko pojawią się w zakresie jego wzroku szczeka i warczy na nich. Nieważne czy są ludźmi czy innymi psami. Jedynym zwierzęciem jakie akceptuje Fitek jest biały szpic u imieniu Lulu. Lulu jest psem domowym. Jego właścicielką jest młodsza pani Gieracka, która nie nakłada na psa żadnych ograniczeń. Jest on wolny, może wychodzić poza teren swojego podwórka. Żyję niezależnie i swobodnie. Zabawy z Fitkiem są dla nie niego jedynie nic nie znaczącym kaprysem. Lulu, nie zważając na potrzebę kontaktu zniewolonego psa, zachowuje dystans. Ignoruje jego pragnienia. Ludzie również lekceważą sytuację w jakie znajduje się Fitek. Nie chcą spuszczać go z łańcucha, ponieważ boją się, że poczuje zbyt dużą wolność. Język jakim posługuje się autorka współgra z przedstawianymi przez nią sytuacjami. Akcentuje on monotonne życie Fitka, jego bezbarwność i jałowość. Występują tu też realistyczne opisy postaci i zjawisk, które oddziałują na wyobraźnie czytelnika. Zastosowanie znacznej ilości wyliczeń podkreśla mechaniczność wykonywanych przez psa czynności. Użycie porównań uwydatnia kontrast pomiędzy sytuacją psów. Podana...