Dla poprawnego zrozumienia struktury kapitału w przedsiębiorstwie konieczna jest znajomość celów finansowania przedsiębiorstwa. Pod pojęciem tym kryje się zarówno jednorazowe finansowanie, towarzyszące założeniu, reorganizacji, rozwojowi bądź uzdrowieniu przedsiębiorstwa, ale także stale realizowane finansowanie bieżące, służące finansowaniu codziennych operacji przedsiębiorstwa. Środki gromadzone dla finansowania przedsiębiorstwa, najczęściej dzielone są ze względu na charakterystyczne cechy takie jak: • Okres udostępniania, • Formę własności, • Źródło pochodzenia. Podział ze względu na okres, na jaki został udostępniony kapitał. Wyróżniamy tu kapitał krótkoterminowy, którego spłata musi nastąpić do jednego roku oraz kapitał długoterminowy, czyli fundusze przekazane przedsiębiorstwu na okres dłuższy niż jeden rok. Podział ze względu na formę własności kapitałów. Ze względu na formę własności kapitały dzielimy na kapitały własne i obce. Kapitał własny jest udostępniany przedsiębiorstwu przez jego właścicieli oraz wypracowany zysk, który podlega zatrzymaniu. Stwarza on możliwość działania przedsiębiorstwa, a także zdobywania kapitału obcego. Jest on kapitałem długoterminowym, zazwyczaj zwracanym dopiero w rezultacie zakończenia działalności. Głównymi funkcjami kapitału własnego są: • Funkcja gwarancyjna, co oznacza, że kapitał własny jest źródłem pokrywania ewentualnych strat przedsiębiorstwa, przez co jego funkcjonowanie jest zabezpieczone, • Funkcja założycielska, która daje nam do zrozumienia, że kapitał własny jest niezbędny do rozpoczęcia działalności przedsiębiorstwa, • Funkcja robocza, w której kapitał pełni rolę źródła finansowania działalności przedsiębiorstwa. Kapitał obcy ma na celu uzupełnianie zasobów kapitału własnego. Pochodzi on od podmiotów z otoczenia przedsiębiorstwa, które udostępniają kapitał przedsiębiorstwu i oczekują jego zwrotu w określonym terminie, z ustaloną wcześniej opłatą za jego użyczenie. Stąd wynika stwierdzenie, że kapitał obcy cechuje czasowość udostępnienia i odpłatność. Kapitał obcy może być zarówno krótko terminowy, użyczony na okres czasu krótszy niż rok, lub długoterminowy. Najpopularniejszymi źródłami kapitału obcego są kredyty bankowe, pożyczki, emisja dłużnych papierów wartościowych oraz zobowiązania. Korzyści związane z finansowaniem działalności kapitałem obcym wynikają z tego, że wierzyciele nie mają samodzielnego wpływu na decyzje podejmowane w przedsiębiorstwie w przeciwieństwie do nowych wspólników. Niewątpliwą zaletą jest również fakt, że jest to elastyczne źródło finansowania...