Izabela Łęcka to jedna z bohaterek pozytywistycznej powieści "Lalka" Bolesława Prusa, przedstawicielka świata arystokratycznego . Jest kobietą o przepięknej urodzie, posągowej i chłodno przyjmującej hołdy. • Od rodziców otrzymała staranne wyksztalcenie, władała kilkoma językami, interesowała się sztuką. Ojciec otoczył ją luksusami, pomimo niezbyt wysokich środków finansowych. Uroda bohaterki utworu przysłaniała jej usposobienie i charakter. Zdecydowana większość ludzi mylnie oceniała jej wnętrze twierdząc, że jest równie idealne jak „powłoka”. W rzeczywistości jednak panna Izabela będąc piękną była jednocześnie bardzo próżna i zapatrzona w siebie. Wyrachowana i przyzwyczajona do wystawnego życia, lubiła towarzystwo adoratorów i często była nimi otoczona. Myślała, że istnieje po to, by ją wielbić. Izabela nie widziała siebie w roli człowieka pracującego. Nie znała się na interesach, ani na zarabianiu pieniędzy, ale do perfekcji opanowała ich wydawanie. Źle traktowała ludzi niższego poziomu i uważała ich za podgatunek. Zimna egoistka nie potrafiła nawet zająć się schorowanym ojcem. Sprytu i przebiegłości jej nie brakowało. Nie potrafiła żyć bez luksusów i dobrze wiedziała, że małżeństwo z rozsądku byłoby dla niej korzystnym rozwiązaniem, bo miałaby zapewnione zaplecze finansowe. Izabela Łęcka podczas akcji książki traci złudzenia. Marzy o księciu z bajki i o idealnej miłości, zamiast tego odkrywa, że jej amanci liczą głównie na fortuną jej ojca, a arystokracja to ludzie „płytcy” i wyrachowani. Zamiast księcia zostaje jej tylko kupiec Wokulski, a być kupcem to dla niej tragedia. On jednak również ją porzuca. Odkrywa, że idealna miłość nie istnieje. Rozwiewają się jej marzenia o bogactwie, gdy okazuje się, że jej ojciec jest na skraju bankructwa, a jej adoratorzy, dowiedziawszy się o tym, przestają się nią interesować. Łęcka doskonale zdawała sobie sprawę z tego, jakie wrażenie jej...