Temat: Horror Horror - słowo oznaczające strach, zgrozę, obawę, wstręt. Pochodzi z języka łacińskiego od słów horrendum "przerażające" i od horrere "drżeć, bać się". Filmowy horror - gatunek filmu, którego podstawowym celem jest wywołanie u oglądającego strachu, przerażenia i grozy. Powszechnie przyjmuje się, że horror musi zawierać pewien element nadprzyrodzony, jednak część filmów, mimo braku takiego składnika, trzeba zaliczyć do tego gatunku, bo nie daje się go umiejscowić w żadnym innym. I tak np. za horror uznaje się chociażby film "Guinea Pig", choć nie ma w nim nic co możnaby uznać za czynnik nadprzyrodzony. Jednak stopień okrucieństwa i brutalności pozwala na zaliczenie go do gatunku horroru. Filmowy horror charakteryzuje się wielością form. Przez lata istnienia zmieniał się i ewoluował wykształcając w obrębie gatunku kilka charakterystycznych podgatunków, nurtów i rodzajów. Filmy z tego gatunku są skierowane zwykle do ludzi o mocnych nerwach. Czymś zwykłym są w nich wampiry, upiory, mutanty, wilkołaki, szaleńcy, sadystyczni mordercy lub dzikie zwierzęta, wszelkie demony i potwory. Horror (nazywany wcześniej - filmem grozy) funkcjonuje od początków kina. Już w 1896 roku Georges Melies nakręcił "Diabelski zamek". Od tego czasu widzowie stale przekonują się, że wyobraźnia scenarzystów i reżyserów nie zna granic. A my wciąż kochamy się bać... Funkcją horroru jest wywołanie u odbiorcy uczucia lęku, strachu, niepokoju. Ta funkcja jest integralną częścią struktury horroru i nie może spełniać tylko pomocniczej roli. Horror polega na zderzeniu świata naturalnego z nadnaturalnym w ramach pewniej umowności. To zderzenie ma rolę służebną wobec punktu drugiego. Kilka filmów typowych dla tego gatunku: 1. "Gabinet doktora Caligari" 2. "Nosferatu" 3. "Koszmar z ul. Wiązów" 4. "Lśnienie" 5. "Dracula" 6. "Wywiad z wampirem" Podgatunki Gore (splatter) to horror spod znaku gore charakteryzuje obecność litrów posoki sączącej się z ekranu, flaków i innych obrzydliwości oraz sporej dawki brutalności i przemocy. Atmosfera grozy i strachu pełni drugorzędną rolę, choć może być oczywiście realizowana w tym samym stopniu lub np. całkowicie wyłączona. Gore często jest także spotykany pod nazwą splatter. Mimo że istnieje pewna drobna różnica między obydwoma nurtami, jest ona jednak tak nikła, że właściwie sprowadza się do kwestii nazewnictwa, stąd zarówno gore jaki i splatter traktuje się jako synonimy. Nurt kina gore pojawił się w horrorze już na początku lat 60-tych przy okazji flimów Herschella Gordona Lewisa, którego uważa się za prekursora tego typu horroru....