Zło jest pojęciem subiektywnym, towarzyszącym nam od początków ludzkości i z każdym następnym stuleciem stawało się inaczej interpretowane. Zbrodnie popełnione przez Makbeta i Roskolnokowa, zawsze według nas pozostanie złym, uczynkiem, lecz możemy postawić się na ich miejscu, wyobrazić sobie, co czuli i nawet spróbować usprawiedliwić ich czyny bądź stać się rozczarowanym i pełnym niechęci do bohatera. Głównym bohater "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego 23-letni Raskolnikow, morduje lichwiarkę Aldonę Iwanową. Ze względu na trudną sytuację finansową zmuszony był przerwać studia. Aby mieć środki do życia oddaje w zastaw cenne rzeczy do starej lichwiarki. Rodion jest osobą inteligentną, ambitną, wrażliwą, dostrzegająca niesprawiedliwość, jaka istnieje na świecie. Jego intencje są szlachetne- chce pomóc uczciwym, biednym ludziom. Raskolnikow ma wysokie mniemanie o sobie, jest dumny- nie chce od nikogo przyjąć pomocy, gdyż to uważałby za upokorzenie. Kolejnymi cechami bohatera są delikatność, uleganie majakom, emocjom i wyrzutom sumienia, lecz także siła, zdecydowanie i pewność swoich racji. Raskolnikow postrzega świat inaczej niż otaczające go społeczeństwo. W swoim artykule o zbrodni wydrukowanym w "Słowie periodycznym" dokonał podziału ludzi na "zwykłych" i "niezwykłych". Idea ta polega na tym, że jednostka wybitna, niezwykła może popełnić zbrodnię w imię wyższej konieczności czy szczęścia ogółu. Ludzie zwykli są tylko wykonawcami ludzi nieprzeciętnych oraz materiałem, który służy do wydawania na świat ludzi do siebie podobnych. Nasuwa się pytanie, dlaczego Raskolnikow zabił lichwiarkę Alonę Iwanowną? Na pierwszy rzut oka wysuwa się cel rabunkowy. Jego decyzja ma jednak wiele przyczyn. Rodion dochodzi do wniosku, że jest ona niepotrzebnym ogniwem i żeruje na nędzy i biedzie innych ludzi, bogacąc się ich kosztem. Bohater nie tylko chce pomóc biednym ludziom i wydobyć się z nędzy. Raskolnikow umieszcza siebie wśród ludzi "niezwykłych" i chce dowieść tego, że jest zdolny stanąć ponad prawem Dla bohatera mord jest niejako próbą udowodnienia nadczłowieczeństwa. Chce on przez to dowieść, nie tyle światu, co samemu sobie, że jest w stanie złamać obecnie panujące reguły. Chce zostać kimś takim jak Napoleon. Krótko przed dokonaniem zbrodni Raskolnikow żyje w stanie rozdrażnienia i napięcia, zamyka się w sobie i odseparowuje od ludzi, boi się spotkania z kimkolwiek. Przygotowując się do zbrodni, stara się nie zwracać na siebie uwagi. Bohater dokładnie planuje swoją zbrodnię, jednak zabójstwo nie wychodzi mu tak jak to wcześniej zaplanował. Oprócz lichwiarki...