„Świat bez złudzeń”

Ignacy Krasicki w swoich bajkach bardzo krótkimi, prostymi i zwięzłymi zdaniami stara się opisać ludzkie zachowania, oraz zwyczaje. Pokazuje tym samym okrutność świata, w którym przychodzi nam żyć .

W bajce „Wstęp do bajek” poeta wykorzystuje stereotypowe twierdzenia o różnych ludziach i etykietkach im przyklejonych z racji zawodu, stanu majątkowego czy wieku. Mamy tam młodego, starego, bogacza, autora, celnika, szewca, żołnierza, łotra, ministra, poetę. Każdemu z tych postaci został przypisany czyn teoretycznie możliwy, jednak nieprawdopodobny w okrutnym i zepsutym świecie, w jakim przychodzi nam żyć. Puentą tego utworu są słowa: „-A cóż to jest za bajka?- Wszystko to być może! –Prawda, jednakże ja to między bajki włożę.”. Słowa te pokazują chłodny dystans autora do „bajek” – jako kłamstwa. Jest on realistą i wie, że w okrutnym świecie tacy ludzie, jak w tej bajce, zdarzają się bardzo rzadko.

„Jagnię i wilcy” przedstawia sytuacje, gdy słaba ofiara zostaje osaczona przez silniejsze osobniki z przewagą liczebną. Pytanie jagnięcia: „Jakim prawem” okazuje naiwność, którą gardzi autor. Czytelnik ani autor nie odczuwa litości dla pożartego. Zachowanie wilków było całkowicie normalne, zgodne z ich naturą. Krasicki piętnuje tu słabych i bezbronnych za głupotę, pokazując, że Jagnie samo jest sobie winne, zapuszczając się w las.

Z kolesi bohaterami utworu „Przyjaciel” są dwaj przyjaciele – Damon i Aryst. Jeden z nich poprosił o pomoc w zdobyciu kobiety. Aryst się na to zgodził, jednak w skutek tej pomocy to jemu przypadła ręka piękności. Autor w tym wierszu ukazuje zakłamanie jednego z przyjaciół. Mimo wszystko to naiwność Damona jest godna pożałowania, ponieważ świat, w którym żyjemy potrafi w okrutny sposób wykorzystać nasze słabości.

„Dewotka” w swym przesłaniu okazuje bezlitosność, oraz zakłamaną pobożność tytułowego bohatera. Kiedy ta w żarliwej modlitwie deklaruje odpuszczanie win, jednocześnie wymierza karę służącej. Kolejny raz autor dziele okazuje bezlitosność ludzi.

Podsumowując, Ignacy Krasicki w swoich dziełach jest realistą. Większość autorów bajek pokazuje zakłamaną wizję świata, w której nie ma ewidentnego zła i zawsze znajduje się wyjście z sytuacji na pozór bez wyjścia. Krasicki inaczej to pojmuje i zauważa ludzkie wady, takie jak prywata, naiwność, niewiedza, czy też obłuda, przez co udowadnia, że otaczający nas świat jest okrutny i bezlitosny. Każdy potrafi wykorzystać potknięcie drugiego człowieka do realizacji swoich celów, każdy przedkłada własny interes nad dobro innego lub ogółu. Reasumując , nie warto żyć w złudzeniach piękna, dobra, gdyż w końcu i tak w końcu zostaniemy sprowadzeni na ziemię w sposób, który może nas zaszokować. Dlatego Ignacy Krasicki w swoich bajkach przedstawia realne sytuacje, bez koloryzowania i zatajania złych faktów.