"Oda do młodości"- interpretacja

Podmiotem lirycznym jest człowiek młody, wypowiada się w 1 os. l.poj. Podm. lir. można utożsamić z poetą, Adamem Mickiewiczem. Zwraca się do młodości traktowanej jako wyjątkowy okres życia oraz ludzi młodych. W utworze zostały ukazane 2 światy: dziś (świat oświeceniowy stary), jutro (świat romantyczny nowy). Świat dziś jest to świat martwy, świat zamieszkują ludzie przypominający szkielety. Twarze są pokryte zmarszczkami. Ludzie widzą to, co jest dookoła nich. Obszar pozbawiony energi, płyną po nim wody trupie. Poeta porównuje ludzi starych do płazów zamkniętych w skorupie. Ludzie żyją tylko dla siebie. Poeta nazywa ich egoistami. To świat pogrążony w ciemności, brak w nim energi. W świecie jutro młodość dodaje ludziom energi. Dzięki sile młodości potrafią wybić się, wzlecieć ponad martwy, stary świat. Młodość jest wtedy szczęśliwa dla ludzi, gdy mogą się wszystkim dzielić z innymi. Podm. lir. nawołuje młodych do zjednoczenia. Celem młodych ma być działanie dla dobra ogółu. Droga do celu jest niebezpieczna: stroma i śliska. Na przeszkodzie stoją gwałt i słabość. Podm. lir. uważa, że wzorem dla młodych będzie Herakles. Podm. lir. nakazuje, aby młodzi ludzie kierowali się w swoim działaniu uczuciami, nie zaś doświadczeniem. podm. lir. nawołuje do zjednoczenia młodych. Poeta podkreśla, że wysiłek zjednoczenia młodzieży skieruje świat na nowe tory ku przyszłości. Dzięki młodym ludziom świat pozbędzie się starej, opleśniałej kary. Nowy śwait mają stworzyć 3 siły: miłość, młodość i przyjaźń. Utwór posiada podniosły styl , jest pochwałą pełnych zapały, odważnych ludzi.